Tag Archives: Interview

Interview: The Occupiers Band

ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔၊ လန္ဒန္မွာ ျပဳလုပ္မယ့္ Temptation 3 နာဂစ္ ရန္ပုံေငြ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲအတြက္ နာမည္ေက်ာ္ အဆိုေတာ္မ်ားနဲ႔ တြဲဖက္ျပီး တီးခတ္ေပးခဲ့မယ့္ Band ကေတာ့ The Occupiers ျဖစ္ပါတယ္။ The Occupiers အဖြဲ႔နဲ႔ ဖြဲ႔တည္ရာမဂၢဇင္း ဝိုင္းေတာ္သားတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ အက္စ္ ေနညိဳတို႔ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ထားပါတယ္။ The Occupiers တီးဝိုင္းရဲ့ ေကာက္ေၾကာင္းကို သရုပ္ေဖာ္ၾကည့္ဖို႔ပါ။

Existence Magazine: The Occupiers ဆိုတဲ့ တီးဝိုင္းကို ဘယ္ႏွစ္ ခုႏွစ္ေလာက္က တည္ေထာင္ခဲ့တာပါလဲ။

The Occupiers: ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ား၊ The Occupiers တီးဝိုင္းျဖစ္လာဖို ့ စခဲ့တာကေတာ့၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လေလာက္ကပါ။ Officially စတာကေတာ့ ၂၀၀၇ (ခ်င္းအမ်ိဳးသားေန႕မတိုင္မီ) ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ စတင္ခဲ့တာပါ။

EM: ဘယ္လို အဓိပၸာယ္နဲ႔ The Occupiers ဆိုတဲ့ နာမည္ေလးကို ေရြးျခယ္ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါသလဲရွင္။

TO: ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ျပည္ပမွာ ခဏတာေနထိုင္ေနၾကတဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ဘဝေလးေတြကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့သေဘာနဲ ့ေပးထားတဲ့ နာမည္ပါ။

Continue reading

Advertisements

1 Comment

Filed under Interview

ေလာကအလွ အြန္လိုင္း မဂၢဇင္းႏွင့္ ဖြဲ႔တည္ရာတို႔ အင္တာဗ်ဴး

Leave a comment

Filed under Interview

Unicode Interviews

lkah

ယူနီကုဒ်နှင့် မြန်မာစာ ယဉ်ကျေးမှု စာတမ်းရှင် မှော်ဆရာ၏ အင်တာဗျူး။ Click Here

ဘလော့ဂ်တွင် ယူနီကုဒ် သုံးစွဲခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လောကအလှ အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းနှင့် သင်ကာတို့ အင်တာဗျူး။ Click Here

Leave a comment

Filed under Interview, Unicode

Interview with Lawka AHla Online Magazine

လောကအလှနှင့် ဖွဲ့တည်ရာအကြောင်း အင်တာဗျူး

၂၀၀၈ နှစ်ကုန်ခါနီးမှာ အင်တာဗျူးတွေနဲ့ ရေစက်ပါနေတယ်။ အင်တာဗျူးအကြောင်း ခနဲ့စာရေးပြီးလို့ မကြာသေးဘူး လောကအလှက ဖွဲ့တည်ရာအကြောင်း ဗျူးချင်တယ်ဆိုလို့ ပါတီလုပ်မယ့်နေ့မတိုင်ခင် ဖြေပေးထားတယ်။

ဒီမှာ သွားဖတ်ကြပါရန် Click Here

Leave a comment

Filed under Interview

Interview with an eleven years old Cyclone Nargis survivor of Burma

က်ေနာ္ရန္ကုန္ကေန ထြက္ခြာမယ့္ေန႔။ ေလယာဥ္ခ်ိန္မနီးေသးတာမို႔ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာထိုင္ရင္း ဂ်ာနယ္ဆိုင္ကလည္း ဆိုင္ေရွ႕မွာေတြ႔တာနဲ႔ ဂ်ာနယ္သြား၀ယ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူငယ္ခ်င္းရဲ့ရံုးမွာ ဖတ္ျပီးသားမို႔ မဖတ္ရေသးတဲ့ The Voice Weekly ဂ်ာနယ္ကို ၀ယ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီဂ်ာနယ္ကေတာ့ က်ေနာ္ တင္ထားတဲ့ အင္တာဗ်ဴးေလးပါတဲ့ ဂ်ာနယ္ပါပဲ။ အဲဒီအင္တာဗ်ဴးေလးကို ဖတ္ေနရင္း က်ေနာ္ မ်က္ရည္က်မိပါတယ္။ ဆိုင္ထဲမွာ ေန႔ခင္းမို႔ ဘယ္သူမွမရွိသလို စားပြဲထိုးေတြကလည္း ဗီဒီယိုျပတဲ့ ေကာင္တာနားမွာ အံုေနပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း မ်က္မွန္ခြ်တ္ျပီး လက္ကိုင္ပ၀ါနဲ႔ အသာခိုးသုတ္ရပါတယ္။ ဒီလို ကေလးေတြ၊ ဘ၀ေတြ၊ မိသားစုေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိေနမလဲဆိုတာ ဆက္ေတြးမိပါတယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့ Type ရိုက္ျပီးတင္လိုက္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း စိတ္၀င္စားၾကပါတယ္။ က်ေနာ္က အဂၤလိပ္လို ျပန္ဖို႔ အာသီသရွိေပမယ့္ အပူကပ္ရမယ့္သူ မေတြ႔ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကိုစစ္မုန္းက ဘာသာျပန္ပါရေစဆိုတာေၾကာင့္ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ The Voice ကို ခြင့္မေတာင္းႏိုင္ေသာ္လည္းပဲ မိတ္ေဆြ အယ္ဒီတာေတြက ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္ျပီးသားပါ။ ဘာသာျပန္တဲ့ ကိုစစ္မုန္းကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဖတ္ရႈေတာ္မူၾကပါ။ Click Here

Leave a comment

Filed under Announcement, Interview

အင္တာဗ်ဴး (From The Voice Weekly)

အင္တာဗ်ဴး (From The Voice Weekly)

`ဆန္ေ၀တယ္။ သမီးမွာ ခ်က္စရာ အိုးမရွိလို႔ မယူဘူး။ ဆန္ျပဳတ္ေ၀ရင္ေတာ့ သြားေတာင္းျပီး သမီးတို႔ မွ်စားတယ္´

နာဂစ္မုန္တိုင္းမွ အသက္ရွင္လြတ္ေျမာက္လာသူ လပြတၱာျမိဳ႕နယ္ ပန္းျငိမ္းေက်းရြာမွ အသက္ ၁၁ အရြယ္ မိန္းကေလးငယ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း

ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းသူ။ ။ျမႏွင္းေအး

The Voice Weekly, Vol.4/No.31

ေမလ ၂ ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံေအာက္ပိုင္းသို႔ ၀င္ေရာက္တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူဦးေရ ေသာင္းဂဏန္းမ်ားစြာ ေသဆံုးျပီး သိန္းဂဏန္းမ်ားစြာ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့အေျခအေန ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ရသည္။ မုန္တိုင္း၏ ဗဟိုခ်က္မျဖင့္ ၀င္ေရာက္တိုက္ခတ္ခံခဲ့ရေသာ ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ အထိအခိုက္ အပ်က္အစီး လူအေသအေပ်ာက္မ်ားျပားခဲ့ရာ လပြတၱာျမိဳ႕နယ္ ပန္းျငိမ္းရြာမွ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေမာင္ငယ္တစ္ဦးေသဆံုးကာ ညီမႏွင့္ အျခားေမာင္ငယ္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ပုခံုးလႊဲ တာ၀န္ယူခဲ့ရျပီး မိဘမဲ့ ျဖစ္ခဲ့သည့္ အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္ မေအးေအးစိုးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားမႈကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။


Voice : သမီးနာမည္နဲ႔ ေနတဲ့ ေက်းရြာ နာမည္ေလး ေျပာပါဦး။

AAS : သမီးနာမည္က ေအးေအးစိုးပါ။ လပြတၱာျမိဳ႕နယ္နဲ႔ အေတာ္ၾကီးေ၀းတဲ့ ပန္းျငိမ္းေက်းရြာ တာထိပ္မွာေနပါတယ္။

V : မိသားစု ဘယ္ႏွေယာက္ရွိလဲ။

AAS : ေျခာက္ေယာက္။ သံုးေယာက္ရွင္တယ္။ အေဖရယ္၊ အေမရယ္၊ ၁၀ ႏွစ္ေမာင္ေလးရယ္ မုန္တိုင္းထဲမွာ ေသသြားတာ။ အေဖ့အေလာင္းပဲ ျပန္ေတြ႔တယ္။ ေဆြမ်ိဳးေတြလည္း အားလံုးေသကုန္တယ္။

V : အသက္ရွင္ေနတဲ့ ေမာင္ေလးနဲ႔ ညီမေလးရဲ့ အသက္နဲ႔ နာမည္ ေျပာျပေပးပါဦး။

AAS : ညီမေလးက ေအးျမမြန္၊ ၆ ႏွစ္ရွိျပီ။ ေမာင္ေလးက ရဲထက္ေက်ာ္၊ ၃ ႏွစ္ပါ။

V : သမီးေက်ာင္းတက္လား။

AAS : မတက္ဘူး။ သမီးေအာက္က ၁၀ ႏွစ္ေမာင္ေလးက ေက်ာင္းတက္တယ္။ သမီးက အေမေကာက္စိုက္ရင္ ေမာင္ေလးထိန္းေပးရတယ္။

V : မုန္တိုင္းတိုက္တဲ့ ေန႔က ျဖစ္စဥ္ သမီးသိသေလာက္ ေျပာျပပါလား။

AAS : အဲဒီေန႔က သမီးတို႔ ေမာင္ႏွမ ေလးေယာက္ရယ္၊ အေမရယ္ အိမ္မွာ ရွိေနတယ္။ မုန္တိုင္းမတိုက္ခင္ အေမက အေဖ့ဆီ ဆန္သြားယူတာ။ အေမလည္း ျပန္ေရာက္ေရာ မုန္တိုက္းတိုက္တာပဲ။ ေလမုန္တိုင္းေၾကာင့္ သမီးတို႔ အိမ္ၾက
းျပိဳသြားေရာ။ ျပိဳလည္းျပိဳေရာ အေမက အေဖ့ကို သြားေခၚမယ္ဆိုျပီး သမီးတို႔ကို ထားခဲ့တာ။ သူမ်ားအိမ္က အေဒၚၾကီးေတြ အိမ္ျပိဳေတာ့ ေျပးၾကတာလည္းျမင္ေရာ သမီးတို႔ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လည္း ထြက္ေျပးၾကတယ္။ သမီးေမာင္ေလးကို လူၾကီးတစ္ေယာက္က တံတားမက်ိဳးဘူးဆိုျပီး ညာေခၚသြားတာ ေသသြားတယ္။ မိုးခ်ဳပ္ေလ ေရက တက္လာေလပဲ။ သမီးတို႔လည္း မေျပးတတ္ေတာ့ဘူး။ သစ္ပင္ေပၚတက္တာ ဘယ္လိုမွ တက္လို႔မရဘူး။ ေနာက္ဆံုး သမီးတို႔ ေရထဲမွာ ျမဳပ္လိုက္ ေပၚလိုက္နဲ႔၊ ပန္းျငိမ္းက ဦးၾကီးတစ္ေယာက္က သမီးတို႔ကို ကုန္းေပၚတင္ေပးတာ။ တင္ေပးျပီး သူ႔ကို လွိဳင္းက ရိုက္ခ်သြားတာ ေရထဲက ျပန္ေပၚမလာေတာ့ဘူး။ မိုးလင္းမွ အေလာင္းေတြ႕တာ။

V : သမီးတို႔သံုးေယာက္ အတူတူေျပးတာလား။

AAS : ဟုတ္တယ္။ သမီးတို႔သံုးေယာက္ မခြဲဘူး။ သမီးေမာင္ေလးကိ္ု သမီးပိုက္ျပီး လက္တစ္ဖက္က ညီမေလးကို ကိုင္ထားတာ။ သမီးလက္ မလႊတ္ဘူး။ ေသေသရွင္ရွင္ဆိုျပီး ကိုင္ျပီးေျပးတာ။

V : ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမွာ ပန္းျငိမ္းကလူေတြ ေတြ႕လား။

AAS : ေတြ႔တယ္။ ပန္းျငိမ္းက တစ္ရြာလံုးပါသြားတာ။ လူရာေက်ာ္ရွိတာ ၁၂ ေယာက္ပဲ ရွင္တယ္။ ၁၂ ေယာက္ထဲမွာ မိန္းမက သမီးတို႔နဲ႔ဆို သံုးေယာက္ပဲ အသက္ရွင္တယ္။ ကေလးထဲမွာလည္း သမီးတို႔ သံုးေယာက္ပဲ အသက္ရွင္တာ။ ပန္းျငိမ္းက ေဆြမ်ိဳးေတြ အားလံုးေသတယ္။

V : ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေရာက္ျပီး သမီးတို႔ကို ဘာေတြ ေ၀ေပးလဲ။

AAS : ဆန္ေ၀တယ္။ သမီးမွာ ခ်က္စရာ အိုးမရွိလို႔ မယူဘူး။ ဆန္ျပဳတ္ေ၀ရင္ေတာ့ သြားေတာင္းျပီး သမီးတို႔ မွ်စားတယ္။ သမီးက ၅၀၀၊ သမီးညီမေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးက တစ္ေယာက္ ၂၅၀ နဲ႔ တစ္ေန႔တစ္ေထာင္ရတယ္။ ရတာ မၾကာေသးဘူး။ သမီးေမာင္ေလးကို ပိုက္ဆံရွိရင္ မုန္႔၀ယ္ေကြ်းတယ္။ ထမင္းေန႔တိုင္း စားရပါတယ္။

V : ေမာင္ေလးကို ေဆးခန္းလာျပတာလား။

AAS : ဟုတ္တယ္ရွင့္။ ေမာင္ေလး ေနမေကာင္းလို႔ ဆရာမလာျပတာ။ ဆရာမေပးတဲ့ ဓာတ္ဆားေရေတာင္ မကုန္ေသးဘူး၊ မေန႔ညကမွ စျဖစ္တာ။ တစ္ခ်ိန္လံုး အန္ေနတာ။ မနက္က်ေတာ့ ေမာင္ေလးက မုန္ဆိုင္ကို လက္ညွိဳးထိုးေပမယ့္ သမီးမွာ ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ ၀ယ္ မေကြ်းႏိုင္ဘူး။ ခုတစ္အား အန္ေနလို႔ လာျပတာ။

V : သမီး ဘာေျပာခ်င္လဲ။

AAS : သမီးလား၊ မသိဘူး။ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိဘူး။ အေဖ၊ အေမေရာ ေဆြမ်ိဳးေတြေရာ ေသကုန္ျပီ။ စဥ္းလည္း မစဥ္းစားတတ္ဘူး။ ခုေပးတာစား၊ ရွိတာ၀တ္တယ္။ ညီမေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးကို သမီးတတ္ႏိုင္သမွ် ကာကြယ္ေပးမယ္။ သမီးတို႔ကို ဆရာမက လာေခၚမယ္တဲ့။ ခု ဆရာမက အကၤ်ီလက္ရွည္ ၀မ္းဆက္တစ္စံုရယ္၊ ေမာင္ေလးအတြက္ ေစာင္ရယ္ အကၤ်ီၤရယ္ ၀ယ္ေပးတယ္။ လူၾကီးေတြက ေျပာေတာ့ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ သမီး ဘာမွ မလုပ္တတ္ဘူး။

(ဒီအင္တာဗ်ဴးေလးကိုစဖတ္တုန္းကလည္း ငိုရတယ္။ ပို႔စ္တင္ဖို႔ စာရိုက္တုန္းကလည္း မ်က္ရည္က်ရတယ္။ က်ေနာ္တို႔တတ္ႏိုင္သမွ် ေရရည္အတြက္ ကူညီသြားဖို႔၊ လ
ဴတဲ့ ကူတဲ့ အရွိန္ကို မေလွ်ာ့ၾကဖို႔ ဒီေနရာကေန တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ။
သင္ကာ)

Leave a comment

Filed under Interview, Nargis, Sharing