Tag Archives: Book Review

Book Review: National Reconciliation

min ba htoo

 

 

ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး လမ္းညႊန္

အမ်ိဳးသားျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုတာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေထာင့္တိုင္းမွာ ခနခန အသံျမည္တဲ့ စကားလံုးတလံုးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) က အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရၿပီးေနာက္ ျပည္သူရဲ႕ မ်က္ကြယ္ျပဳျခင္းကို ခံလိုက္ရတဲ့ အာဏာကို ဆုပ္ကိုင္ခဲ့သူေတြကို ဘယ္လို ဆက္ဆံမလဲ၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းမွာ အင္အားစုတခုုအျဖစ္ ရွိေနတဲ့ အစိုးရတပ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးကို ဘယ္လိုုထူေထာင္မလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ထြက္လာတဲ့ အခါမွာလည္း “အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရး” ကပဲ ေရွ႕တန္းကို ထြက္လာပါတယ္။

ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ စက္တင္ဘာလအတြင္းက စိတ္ဝင္စားစရာ စာအုပ္တအုပ္ ထြက္လာပါတယ္။ “ျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးႏွင့္ ေဖာက္ထြက္ျခင္း မဟာဗ်ဴဟာ” ဆိုတဲ့ စာအုုပ္ျဖစ္ၿပီး ေရးသူကိုလည္း စိတ္ဝင္စားၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဟိုယခင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေအာင္ၾကည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလာင္အမည္ကေတာ့ “မင္းဗထူး” ပါ။

Continue reading

Advertisements

Leave a comment

Filed under Book Review

Book Review: Economic Development of Myanmar

Untitled-113

စီးပြားေရးဘြဲ႔လြန္ သင္တန္းတက္ေနတဲ့ အသိမိတ္ေဆြတဦးက ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ မိတၱဴပြားထားတဲ့ စာအုပ္တအုပ္ လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။ ဒီစာအုပ္က ဒီမွာေတာ့ တရားဝင္ ျဖန္႔တာ၊ ေရာင္းတာ မရွိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သင္တန္းေတြမွာေတာ့ ေဆြးေႏြးတယ္၊ ဂ်ာနယ္လစ္ဆိုေတာ့ အသံုးဝင္လိမ့္မယ္ဆိုၿပီး မိတ္ေဆြက လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တာပါ။

တျဖည္းျဖည္း ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ကို မွီးၿပီး ေဆာင္းပါးတခ်ိဳ႕လည္း ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္က Myat Thein ရဲ႕ Economic Development of Myanmar ပါ။ စင္ကာပူႏိုင္ငံရွိ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေလ့လာေရး အင္စတီက်ဳကေန ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ေဝခဲ့တာပါ။

အဲဒီစာအုပ္ကို စင္ကာပူမွာ ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး ၁၀ ႏွစ္အၾကာ ၿပီးခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာလမွာေတာ့ “ျမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆန္းစစ္ခ်က္” ဆိုၿပီး သက္ထြန္းဦးက ဘာသာျပန္ဆိုကာ ထုတ္ေဝလိုက္ပါၿပီ။ ဆယ္စုႏွစ္တခုအတြင္း ျမန္မာဘာသာျပန္ ထြက္ေပၚမလာတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရန္ကုန္စီးပြားေရး တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ (အၿငိမ္းစား) လည္း ျဖစ္တဲ့ စာေရးသူ ဦးျမတ္သိန္းက “မိမိအေနျဖင့္ ေစတနာျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး မည္သူ၊ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္းကိုမွ် ထိခိုက္ေစလိုေသာ ဆႏၵ မရွိေသာ္လည္း ထိုအခ်ိန္ အစိုးရအေနျဖင့္ အထင္အျမင္ လြဲမွားမည္စိုး၍ မျပန္လိုေသးပါ” ဟု ၂၀၀၆ ခုႏွစ္က ေျပာဖူးေၾကာင္း အမွာစာမွာ ေရးထားပါတယ္။

Continue reading

Leave a comment

Filed under Book Review

ကိုရီးယား အေဝးအနီး ေခတ္ၿပိဳင္႐ႈခင္း

Book Cover

Book Cover

ခက္ထန္၊ ဧရာဝတီ

ကိုရီးယား ယဥ္ေက်းမႈ စိမ့္ဝင္ထိုးေဖာက္မႈ အားေကာင္းသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားထဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံလည္း အပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲ၊ ကိုရီးယားဖက္ရွင္၊ ကိုရီးယား အစားအစား၊ ကိုရီးယား ပညာသင္ဆု၊ ကိုရီးယားတြင္ အလုပ္လုပ္ရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈ စသျဖင့္ စိတ္ဝင္စားမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုရီးယား၏ စီးပြားေရးလည္ပတ္မႈ၊ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၊ အႏုပညာေလာက ထိန္းခ်ဳပ္ထားမႈမ်ား၊ ကိုရီးယားတြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရသည့္ အေျခအေန၊ ကိုရီးယားေရာက္ ျမန္မာမ်ား၏ သာေရးနာေရး၊ လူမႈေရး စသည့္ အလြန္လက္ေတြ႔က်ေသာ အေျခအေနမ်ားကို သိရွိသေဘာေပါက္သူမွာမူ နည္းလွသည္။

႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ား၊ အႏုပညာလႊမ္းမိုးမႈမ်ားေၾကာင့္ နားလည္ထားေသာ ကိုရီးယားႏွင့္ တကယ့္လက္ရွိ ကိုရီးယား အေျခအေနမွန္မ်ားကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ႏိုင္မည့္၊ ေလ့လာႏိုင္မည့္ စာအုပ္တအုပ္ ယမန္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက ထြက္ရွိလာခဲ့သည္။ ဝင္းေပၚေမာင္ စီစဥ္တည္းျဖတ္သည့္ “ကိုရီးယား – ယိမ္းႏြဲ႔ေနေသာ ေရာင္စံုၾကာ (ေခတ္ၿပိဳင္႐ႈခင္း အေဝးအနီး ခံစားသံုးသပ္ခ်က္မ်ား)” စာအုပ္ျဖစ္သည္။

စာအုပ္ျဖစ္ေျမာက္လာပံုႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အယ္ဒီတာ ဝင္းေပၚေမာင္က “ကိုရီးယား အေၾကာင္းကို ျမန္မာျပည္က လူအမ်ားစု သိျမင္ေနပုံနဲ႔ ကိုရီးယားမွာ ေနထိုင္သူေတြရဲ့ သိျမင္ပုံ ကြာျခားေနတယ္လို႔ သတိျပဳမိတဲ့အခါ ကိုယ္ေတြရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳ အသိအျမင္ေတြကို ျမန္မာျပည္သူေတြဆီ ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုတဲ့ ခံစားမႈက အဓိက တြန္းအားျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ ခ်ီလာတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳေတြဟာ ယေန႔ ျမန္မာျပည္အတြက္လည္း အသုံးတည့္ႏိုင္မယ္လို႔ ယုံၾကည္တာေၾကာင့္ ဒီစာအုပ္ကို ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တာပါ” ဟု ဆိုသည္။

Continue reading

Leave a comment

Filed under Book Review

To Thet Khine of Min Din

မင်းဒင်ရဲ့ သက်ခိုင် သို့ …

စာပေရေးရာ၊ ဗဟုသုတရေးရာ စိတ်ဝင်စားသည့် ဘလော်ဂါတယောက်ယောက်ကို မေးလျှင် အားလုံးလိုလိုက မင်းဒင်ကို သိကြပါသည်။ မင်းဒင်ချည်း သက်သက်မဟုတ်၊ သက်ခိုင်နှင့် တွဲလျက် သိကြသည်။ မင်းဒင်ရဲ့ သက်ခိုင်၊ သက်ခိုင်ရဲ့ မင်းဒင်သည် ဘလော့ဂ်လောကတွင် မေးကြ၊ မြန်းကြ၊ လက်တို့ကြ၊ ညွှန်းခဲ့ကြရသည်မှာ ၂၀ဝ၈ လောက်ကတည်းက ဖြစ်သည်။ ဘလော်ဂါ ကိုမင်းဒင်၏ ပထမ စီးရီးတခုဖြစ်သော “ဖြစ်ပျက်ရှာပုံတော်ခရီးသည်” သည်လည်း ပရိသတ် အားပေးမှုကို ရခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် မင်းဒင်ရဲ့ သက်ခိုင်က ရေးဆဲ ဖြစ်၍ ပိုလှုပ်နေသည်။ မင်းဒင်ရဲ့ သက်ခိုင်သည် ဘာကြောင့် “လှုပ်” နေပါသလဲ။

* * *

Continue reading

Leave a comment

Filed under Book Review

Book Review: Wars, Guns and Votes

ပဋိပက္ခ၊ သေနတ်နှင့် မဲပြားများကြားက အမြည်းဖြစ်နေသော ဒီမိုကရေစီ

(Existence Media မှ)

ဖေခင် (ကလော)

(ယခုဖော်ပြပါဆောင်းပါးမှာ အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်၊ နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးလေ့လာမှုဌာနမှ ပရော်ဖက်ဆာ ပေါလ် ကိုလီယာ၏လက်ရာ ဂန္ထဝင်စာအုပ်တစ်ခုဟုဆိုအပ်သော Wars, Guns and Votes မှစိတ်ဝင်စားစရာ အပိုင်းအချို့ကို ကောက်နုတ်ကာ စာအုပ်အညွှန်းပုံစံဖြင့် တင်ဆက်ထား ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကိုလီယာသည် မျက်မောက်ခေတ်ကာလ နိုင်ငံတကာ၌ ဒီမိုကရေစီနှင့် ရွေးကောက်ပွဲဟူသည့် အကြောင်းကိစ္စများကို အာပေါင်အာရင်းသန်သန် ပြောဆိုနေကြသူများတွင် အဆိုပါစနစ်ကို အမှန်တကယ်လိုလားမှု ရှိ၊မရှိ ဆန်းစစ်ထားပြီး ငါ့မြင်း ငါစိုင်းစနစ် ဖြစ်တည်နေရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းကို ယထာဘူတကျ ကျဝေဖန်ထားပါသည်။ နိုင်ငံရေးဘောဂဗေဒနှင့် အစစ်အမှန်နိုင်ငံရေးကို စိတ်ပါဝင်စားကြသူများ ကိုလီယာ၏ စာအုပ်ကို အာသီသတွေ့မည်ဟု ယူဆ မိပါသည်။)

မျက်မှောက်ခေတ်ကာလတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေးစားသော မည်သည့်နိုင်ငံအစိုးရမဆို ဒီမိုကရေစီနည်းလမ်းတကျ တရားဝင်ဖြစ်မှုမပါရှိဘဲ ကမ္ဘာ့ဇာတ်ခုံပေါ်သို့ ရင်ဘတ်ကော့၍ တက်ဝံ့ကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ရွေးကောက်ပွဲဟူသော အကြောင်းအရာမှာလည်း အားနာပါးနာဖြင့် ထည့်သွင်းနေရသော နိုင်ငံရေး အာဂျင်ဒါတစ်ခုအသွင် ဆောင်လာပါသည်။ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံ အတော်များများ၏ အန္တိမရည်မှန်းချက်မှာ ဒီမိုကရေစီစနစ်ဟု ပြော၍ရသော်လည်း အမှန်တကယ် လက်တွေ့ကျကျ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်သူဦးရေမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် မရသေးပေ။ ဒီမိုကရေစီဟူသောစနစ်ကို အပိုင်သိမ်းကျုံးယူနိုင်ဖို့မဆိုထားနှင့် အမြည်းလောက်ပင်စားနိုင်သည့် အဆင့်သို့မရောက်သေးပေ။ ငါ့လှေငါထိုး ဘယ်ဆီရောက်ရောက်သဘောကို ဆောင်သည့် ရုရှားအဓိပတိ ဗလာဒီမာပူတင်၊ ဇင်ဘာဘွေခေါင်းဆောင် ရောဘတ် မူဂါဘီ၊ အီသီရိုးပီးယားသမ္မတ မီလိစ် ဇီနာဝီ၊ ဥဇဘက်ကစ္စတန်သမ္မတ အစ်လမ်ကာရီမော့ဗ်၊ နိုက်ဂျီးရီးယားခေါင်းဆောင် အူမာရူယာအူဒါ နှင့် ကင်ညာ သမ္မတ မာဝီကီဘာနီ တို့မှာ ဒီမိုကရေစီဟူသော ခေါင်းစဉ်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်သူများဖြစ်သလို အဆိုပါစနစ်ကို အမြည်းတစ်ခုအဖြစ်ကောင်းစွာ ချကျွေးတတ်သူ များလည်းဖြစ်ပါသည်။ (မှတ်ချက်- တရုတ်ပြည်ကို ထည့်သွင်းထားခြင်းမရှိ သည်မှာ ထူးခြားပါသည်။) သူတို့ အားလုံးတွင် ပဋိပက္ခဖန်တီးပြီး ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် မဲရုံများကိုဖန်တီးတည် ဆောက်နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိပါသည်။

Continue reading

5 Comments

Filed under Book Review, Politics

Book Review: Khin Khin Htoo’s Upper MM Illustration

(၁)

အညာသူအညာသား ကျွန်မ ဆွေမျိုးများ

ခင်ခင်ထူး

ပထမအကြိမ်

၂၀၀၆၊ ဒီဇင်ဘာ

မျက်နှာဖုံးပန်းချီ – ဇော်မောင်

တန်ဖိုး – ၂၅၀၀ ကျပ်

(၂)

အညာဒေသကို ကိုယ်တိုင် ရောက်သွားသလိုပင်။ အရာရာသည် ကြားယောင်ယောင် မြင်ယောင်ယောင်။ ပြေပြစ်ချောမောသော အရေးအသားကတလှည့် ဆီမီးခုံဝန်းကျင် နယ်သားတို့၏ ဒေသိယသုံး စကားပြောတို့ကတလှည့်။ အဖြစ်အပျက်တို့ကလည်း ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အတိတ်တို့ကို ယက်ရှယ်လျက်။ ခံစားချက်တို့ကလည်း ခေတ်ကာလ အသီးသီးကို ထင်တုံ ဟပ်တုံ။ ဤအားလုံးသော ရသ,ဖြင့်ရှယ်သည့် ဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်း ရွေ့လျောခြင်းသဘောတို့သည် ဥဒယရွာသူ ခင်ခင်ထူး၏ အညာသူအညာသား ကျွန်မဆွေမျိုးများ ဝတ္ထုတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပေသည်။

၅ နှစ်ကြာ မရောက်ဖြစ်ရာမှ မိခင်နှင့်အတူ မြင်းခြံနယ်ရှိ၊ ဥဒယရွာသို့ အလည်ပြန်ရာမှ နိဒန်းပြုသော ဇာတ်လမ်းသည် “အဲတော့် အံ့ချက်တော့်” မှ စလိုက်သော အညာလေဖြင့် စာဖတ်သူကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။ အညာသူအညာသားတို့သည် ငိုစရာရှိ ငိုချလိုက်ကြ၏။ ရီစရာရှိ တအုံးအုံး ရီလိုက်ကြ၏။ လုပ်စရာရှိ နေပူစပ်ခါး တကုန်းကုန်း လုပ်လိုက်ကြသည်။ ဒေသကို တွယ်တာသော သံယောဇဉ်ကြီးသည်။ ယုံကြည်ချက်အစွဲကြီးသည်။ အညာဒေသ၏ ဝန်းကျင်သည် ကြည်နူးဖွယ်၊ ဂရုဏာသက်ဖွယ်၊ ရယ်မောဖွယ် ဖြစ်နေ၏။

(၃)

စာရေးသူ ခင်ခင်ထူး၏ ညက်ညောပြီး ဒေသိယအငွေ့ပါသည့် အသုံးအနှုန်းများ၊ ဥဒယရွာနှင့် ရွာနီးစပ်ချုပ်ဒေသသားတို့၏ ဘုံသုံးနှင့် ထွင်သုံးစကားလုံးတို့မှာ အမှတ်ထင်ထင်ရှိစရာ ကောင်းလှသည်။ အောက်ဆုံးတွင် ကောက်နှုတ်ထားပါသည်။

(၄)

ဝေဖန်သုံးသပ်ချင်တာကတော့ …

အရေးအသားနှင့် တင်ပြသွားပုံ အတော်ကြီးကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ဒေသိယသုံးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဟန်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်သွားသည်။

ဝတ္ထုထဲတွင် သနားစရာမြပုကို အထည်စဝယ်ပေးမယ်ဆိုပြီး ဂင်ဂဲစျေးသွားတော့ ဝယ်တာ ရေးမထား။ ကျနော်ကတော့ မြပုကို ဘာတွေ လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပါလိမ့်ဟု သိချင်နေသည်။

ခင်ခင်ထူးက ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်ခဲ့တယ်လို့ ရေးထားသည်။ ဒီလို ရိုက်တာဟာလည်း စာပြန်ရေးတဲ့အခါ အာရုံရအောင်လို့ဆို၏။ ဓာတ်ပုံလေးတချို့ ထည့်ပေးရင် ကောင်းမည်။

အညာလေမိအောင် သတ်ပုံမငဲ့တော့ဘဲ အသံထွက်အတိုင်းရေးထားတာ ကောင်းသည်။ နောင်အတွက် စံနမူနာတစ်မျိုးပဲ။

ထိုရောက်ခဲ့သော နှစ်အပိုင်းအခြားကို ဖော်ပြမထား။ အမှာစာရေးသည့် ခုနှစ် ၂၀၀၃၊ သြဂုတ်လကိုထောက်၍ ထို့ထက်စောသော ကာလဟု မှတ်ယူရသည်။ စာအုပ်ထုတ်ဝေနှစ်က ၂၀၀၆ ဖြစ်သည်။

ဆွေမျိုးစပ်ပုံများ ကောင်းပါသည်။ ဇာတ်ကောင်များသော်လည်း တဖြတ်စီ ထိန်းသွားနိုင်သည်။

အင်္ဂလိပ်စာလုံးတချို့ထည့်ထားသော်လည်း တကယ်တွင် မြန်မာလိုသက်သက်ဖြင့်လည်း ပြီးနိုင်သည် မြင်မိသည်။

စာရေးသူခင်ခင်ထူးက သူ့အမြင်များကို ထည့်သွားခြင်းနှင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတို့ကို ထည့်သွားရာမှ အညာသူ အညာသားတို့နှင့် တသားတည်းဖြစ်မှု အမှတ်အသားသရုပ်ပျောက်သွားသည်ကို သတိထားမိသည်။

အကြောင်းအရာ တော်တော်များများကို ဝတ္ထုတိုအဖြစ်ဖန်တီးပြီးကြောင်း ဖော်ပြထားသည့်တိုင် အချို့အကြောင်းအရောများမှာ ဝတ္ထုတို အဖြစ် ဆွဲထုတ်ရလောက်အောင် ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဥပမာ – အရီးပ၊ ဘိုးထွန်းဇံ၏သား မောင်မန်း အပုံ နပုံအကြောင်း။

(၅)

စိတ်ဝင်စား မှတ်သားဖွယ် အသုံးအနှုန်းများ-

ကျွန်မက အမေကြီး၏ လက်ဆွဲပုံး။ ဘယ်သွားသွား၊ ဘယ်လာလာ ကျွန်မအမြဲပါတတ်သည်။ (နှာ ၁၅)

“ရေဆိပ်ဘက်က ဆူညံဆူညံအသံတွေ ကြားပါသယ်လို့ အောက်မေ့သား … ငါက ငါ့အိမ်လာသယ့် ဧည့်သည်တွေလို့ မထင်မိဘူးရယ် … မနက်ကတော့ ဒန့်သလွန်ပင်ပေါ်က ကျီးသာသယ် … မိထိုက်ရယ် ဧည့်သည်တွေ လာအံ့ထင်ပါရဲ့အေလို့ ပြောမိသေး … ဟုတ်ပတော် … အပ်ချမတ်ချကြီး …”(နှာ ၁၆)

စစ္စေး (သစ်စေး) (နှာ ၁၆)

ကန်တော်သားနှင့် ရွာသစ်သူ အိမ်ထောင်ကျပြီးမွေးသော သားဦးကလေးအမည်မှာ မောင်ကံသစ်

ကြည်ရွာသားနှင့် ဂင့်ဂဲသူမှ မောင်ကြည်ဂဲ (ဦးကြည်ခဲ)

ဇလပ်ကုန်းသားနှင့် ရန္တပိုသူမှ မောင်ပိုလပ် (ကိုဘိုလတ်)

ဆင်းဂွတ်ရွာသားနှင့် ဥဒယရွာသူမှ မွေးဖွားသောကြောင့် ဆင်းဆင်းဥ (ဆင့်ဆင့်ဦး) (နှာ ၂၁)

ဒီတစ်နပ်တော့ ရှိထမင်း ရှိဟင်းပေါ့အေ … “ (နှာ ၃၆)

ခရမ်းချဉ်သီး ပူစီပေါင်းချက် (နှာ ၃၆)

“ငတို့ နွားမကတော့ နို့မယိုတော့ပေါင်တော် … ပေါရှန်တို့အိမ်တော့ နွားမွေးသယ် ကြားတာပဲ … နွားနို့ကတော့ စားရလှပေါ့ ငါ့တူမရယ် မပူပါနဲ့” (နှာ ၃၈)

“… လင့်ချဉ်ပေါင်ရွက်များ အလကားရယ် … လင့်ခရမ်းချဉ်သီးယူကြ … ချဉ်ပေါင်ရွက်ဆိုသာက အချဉ်ဟင်းတစ်မျိုးပဲ ချက်စားလို့ရသာ … ခရမ်ချဉ်သီးကတော့ ဟိုဟင်းအိုးထဲထည့် သည်ဟင်းအိုးထဲခပ်နဲ့ နေရာတကာသုံးလို့ရသယ် … အနှစ်ပါသယ်” (နှာ ၄၁)

“… ဟင် သေသယ်ဆိုတာ ဂလိထိုးသာ မှုတ်ဖူးဟဲ့ တင်ခွေးရဲ့ … ဟီး … ဟီး” (နှာ ၄၃)

“ငါ့တူမနှယ် … ထမင်းကလေး တစ်ဆုပ်တစ်ခဲ ဝင်ဖို့အရေး မနည်းအားခဲ စားရသာ … ချက်ဟယ် ပြုတ်ဟယ် လုပ်ဟယ် ကိုင်ဟယ်နဲ့ မောလွန်လွန်းလို့ … လူကွယ်ရာစားမှ ထမင်းက ဝင်သာ အေရဲ့” (နှာ ၄၃)

“… ဖျင်ကြမ်းထဘီချင်းအတူတူ ပလိုကိတ် မလုပ်ချင်နဲ့ … ကလနားချင်း ချည်ဆွဲပြလိုက်စမ်းမယ် … ဘယ်သင်းပိုကြမ်းသလဲ မေးစရာ မလိုပေါင် …ငွေကြည်ရက်ကန်းကထွက်သယ့် အထည်ရှစ်စပ် ကွဲသတော့် … မန်းလေးက မမြသင် မလိုဘူး … ဥဒယငွေကြည်နဲ့ ပြီးသယ်ဟေ့” (နှာ ၄၄)

“ပရုတ်ဆီ ရှိသေးလား ကြီးတော်”၊ “မှုန်မှုန်ကျန်တော့သယ် … ကုန်မှာစိုးလို့ တရိုတသေ သုံးရသာအေ့ …” (နှာ ၅၂)

“မထူးတို့များ ဆိုးချက်တော့် … ငှားတုန်းက ငှားဝတ်ပြီး ရန်ဖြစ်တော့ ဇွတ်ပြန်တောင်းသာ ဟိုခမျာ ဟောင်းလောင်း ပြန်ခဲ့ရသာပဲ” (နှာ ၅၅)

“လက်ကြောတင်းတင်းနဲ့ မပျင်းသယ့်ယောက်ျားပဲ မက်သယ် စက်သယ်ဟဲ့” (နှာ ၅၅)

“ငတို့နိုင်ငံရဲ့ အရှေ့မှာက တရုတ်ပြည်ကြီးရှိသယ် … အနောက်ဘက်မှာ ကလပြေရှိသယ် … မြောက်ဘက်မှာ ဒတ်ဆားတွေရှိသယ် … တောင်ဘက်ကျတော့ ပင်လယ်ကြီးဆိုသဟာကိုးအေ့” (ဒတ်ဆား – ရုရှား) (နှာ ၆၁)

မျက်နှာဖြူ ဘုံဝါဒ (နှာ ၆၂)

“မဆိုင်သူ မကပ်ကြနဲ့ဆို ဒိုင်း … မင်းတို့မယားတွေ မုဆိုးမဖြစ်ကုန်ချင်သလားဆို ဒိုင်း … ဟေ့ကောင်ကျောင်းဆရာ ထွက်ခဲ့စမ်းဆို ဒိုင်း … သောက်ကျိုးနည်းလို့ ကိုယ့်အိမ်ထဲကိုယ် ဘယ်သွားနေရမှန်းတောင် မသိဘူး … ကြောက်ချက်တော့်” (နှာ ၆၄)

“ဓာတ်ရည်ဘူး မသောက်တတ်ပေါင်ကွာ … ဘာဓာတ်တွေနဲ့ ငုံထားမှန်းမှ မသိသာ…” (ဓာတ်ရည်ဘူး – ဓာတ်ဘူး) (နှာ ၇၆)

“မထူး နင် အခု ဘိုးအုပ်စာတွေ ရေးနေသာဆို” (ဘိုးဘုတ် – စာအုပ်) (နှာ ၇၇)

“သောက်ကျိုးနည်းလို့ … စင်ကာပူနိုင်ငံဆိုသာများ လူတွေသောက်ဖို့ ရေကို တကူးတက သင်္ဘောကြီးတွေနဲ့ ဝယ်သုံးနေရသာတဲ့ … တော်သေးရဲ့ … ငတို့ရွာမယ် ဧရာဝတီမြစ်ကြီး ခြေကန်နေလို့” (နှာ ၇၉)

လေပန်ကာ (နှာ ၈၁)

“မြို့မှာ ငါမနေတတ်ဘူး … မောတော ကြပ်တပ်ကြီး …” (နှာ ၉၅)

“ကုလားတစ်၊ ကုလားနှစ်၊ ကုလားသုံး” (ဝမ်း၊ တူး၊ သရီးကို ရေတွက်ပုံ) (နှာ ၁၁၂)

“လှရှင် … ညဉ်းသား ငဒိုး ပိုလို ဆိုလား သစ်ကလက်ဆိုလား သောက်ပြီး မူးထိုးလဲနေတယ်” (ပိုလို သစ်ကလက် – ပိုလို စီးကရက်) (နှာ ၁၆၆)

“ဖဲမရိုက်ပါဘူး အမေရာ … ပိုကောဒေါင်းသာပါ” … “အေး ပိုကောဒေါင်းချင်ဒေါင်း ဖဲမရိုက်နဲ့” (နှာ ၁၆၆)

လူ့တစ်ပေါက်ထိုး (တဇွတ်ထိုး) (နှာ ၂၀၅)

“ဟောတော့် သေသာသေလိုက်ချင်တော့သာပဲ၊ သည်လင်ထောင်းမတွေနဲ့တော့ ခက်နေပါပြီ။ ပေကုန်လို့ စာမတတ်သယ့်တဲ့ ဟာတွေ ဘယ်လောက်သင်သင် နားမနီးဘူး ခိုင်းသာ ခိုင်းရသယ် … တစ်နေကုန် ကတော်လို့မှ ဥတစ်လုံးမကျသယ့် ကောင်မတွေ ကိုင်းဟယ်” (နှာ ၂၁၈)

“ဟေ့ တင်ဖဲ … မန်ကျည်းရွက်နုသုပ်နဲ့ ဥပုသ်အကျိုးမခံစမ်းနဲ့၊ သည်လောက် ရှိလှ လျော်လိုက်စမ်း တစ်သောင်း” (နှာ ၂၃၀)

“မြစ်ရေကလေး အေးလိုက် စက်လိုက်ချက်တော့၊ ကိုက်လွှတ်လိုက်သယ့် အတိုင်းပဲ” (နှာ ၂၆၆)

ဒေါင်နာ ကြော့ကေခိုင် (ဒေါက်တာ ကြော့ကေခိုင်)

ဂုန်ဘနီပိုင်ရှင် (ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်)

လမ်းသရဲ (ဗီလိန်မင်းသား)

ဟာလာအိုကေမ (ဗီလိန်မင်းသမီး) (နှာ ၂၇၁)

“ညဉ်းကို သည့်ပြင်ဟာ မအံ့ဘူး။ ဆယ့်လေးတန်းဆိုသာကို အံ့သာ။ ညဉ်း တော်တော် အရိုက်ခံခဲ့ရမှာပဲ” (နှာ ၂၇၆)

သက်ကတို (တက္ကသိုလ်) (နှာ ၂၇၇)

“ဓာတ်သားကလည်း ကောင်းချက် ရက်စက်တယ်။ ဒါပေသိအေ ဓာတ်ပုံဖိုးက တော်တော်ပါဟဲ့၊ အလယ်တယ်ဘဂံဖိုးက ပိုကုန်သာပါ၊ မဟန်ပါဘူး” (အလယ်တယ်ဘဂံ – အယ်လ်ဘမ်) (နှာ ၃၀၆)

“ကျုပ်က ဒီလိုမထင်ဘူး၊ တီပီယို မင်းသမီးတွေလို နေမှာပဲ ထင်မိသာတော့်) (တီပီယို မင်းသမီး – ဗီဒီယို မင်းသမီး) (နှာ ၃၁၃)

သင်ကာ

ဇူလိုင် ၂၀၀၉

4 Comments

Filed under Book Review, Literature