Category Archives: Poem

ေလးနႏၱ႐ိုင္း

တန္ခိုးက ျပင္က်ယ္
ပင္လယ္ထိ တႏိႈင္း
လူနာမည္ ငေက်ာက္လံုးရယ္နဲ႔
ေစာက္သံုး နင္မက်တယ္
ေလးနႏၱ႐ိုင္း …။

(ပုဂံမင္း ေယာက္ဖ၊ ေျမာက္နန္းေတာ္ မိဖုရားရဲ႕ေမာင္ ဦးေက်ာက္လံုးက ခ်ီးမြမ္းတာ မႀကိဳက္လို႔တဲ့၊ စာဆိုေတာ္က စပ္ေပးတာ)

Credit to ဆရာဝန္ တင္ေမာင္ၾကည္

Advertisements

Leave a comment

Filed under History, Poem

“ပိုအမ္”

42284239_12335795153358290944_n

ဘဝ ဆယ္စုႏွစ္ ေလးခုမွာ
စပ္မိတဲ့ အနာလည္းရွိ
ထမိတဲ့ ေရာဂါေဟာင္းလည္းရွိ
ေခါင္းထဲမွာ ေဟာင္းေလာင္း မဟုတ္သလို
ရင္ဘတ္ကလည္း ထင္မွတ္စရာႀကီး ျဖစ္လို႔ …။

ဂရန္း ဝီစကီ၊ အျမည္းနဲ႔
အရမ္းျမည္တြန္ ေတာက္တီးတာလည္း ရွိတယ္ …
(တို႔ အခ်င္းခ်င္း အေခၚ) ေဘာ့မာေလနဲ႔
ေပါ့သြားတာေတြလည္း ရွိတယ္ …
အႏွစ္ ေလးဆယ္ကို ေရးဆိုေတာ့
စကားလံုးေတြက ပစ္ေျပးသြားတယ္ …။

အသာအယာ ေဘးနားမွာရွိတဲ့ ခ်စ္သူက
ငါဘာေတြးသလဲဆိုတာ သိသြားရင္
သူ႔ဆံပင္ေတြ အခုထက္ ေဖြးကုန္မယ္ …
ဒါေပမယ့္ ယံုပါ
အနာေတြနဲ႔ ကုန္သည္ မဟုတ္
ကဗ်ာေတြနဲ႔ ပံုေဖ်ာက္
ရွာေဖြမယ့္ လူတစ္ေယာက္ …။

ဇာတိနဲ႔ ဇရာ မလာခင္
ဗ်ာတိနဲ႔ မရဏ ေရာက္တဲ့ေခတ္ …
အဲဒါ …
ငါၾကည့္မိတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ ျဖစ္ေနတယ္ …။

သင္ကာ
(တစ္ခုေသာ မနက္၊ ၂၂ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၈)

Leave a comment

Filed under Art, Poem

“ငါ ေမ့ေနျခင္းမ်ား”

“ငါ ေမ့ေနျခင္းမ်ား”

စိတ္ေတြက
႐ိုလာကိုစတာ ျဖစ္ေနတယ္ …။

အီလ်ာ အာရင္ဘာ့ဂ္ရဲ႕
လူႀကီးပိုင္း ဆင္ျခင္ခ်က္ သံေဝဂ …
ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕
ရသစာေပ ဂီယာထိုးမႈေတြၾကားမွာ
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ရွာေနရတယ္ …
ေဝးသြားလိုက္ … နီးလာလိုက္ေပါ့။

တရားမမွ်တမႈေတြၾကားမွာ
ငါကေရာ တရားမွ်တတာ
ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ
စာေမးပြဲစစ္
မျဖစ္ညစ္က်ယ္နဲ႔
တကယ္က အႏွစ္ ၄၀ ရွိၿပီ
မွား၏ မွန္၏
ေပါင္ခ်ိန္စက္ မရွိေခ်။

ေရာဂါဘယ ခ်ဥ္းနင္းရင္
ေသျခင္းကို စဥ္းစားတာ
ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အံ့ၾသမိတယ္
မေျပာမရွိနဲ႔
ေဟာ … ၾကည့္
တတိတိ လွီးျဖတ္မႈမွာ
တျခားေသာ ပေယာဂအရာကို ရွာမေတြ႔
ငါေမ့ေနတဲ့အထဲ ပါသြားၿပီ။

(သင္ကာ)

ဥၾသေတြ ဆြဲေနခ်ိန္
အင္တာနက္ကလည္းရ ေနေသး
ဇူလိုင္၊ ၂၀၁၈

Leave a comment

Filed under Literature, Poem

“ဇာတ္ခံု”

“ဇာတ္ခံု”

ဇာတ္လမ္းတို႔သည္
ေဝဝါး၍ သြား၏ …။

မွတ္ဥာဏ္တို႔သည္
မက်က္တက်က္ ေက်ာက္ျဖစ္႐ုပ္ၾကြင္းမ်ားသာ …။

ထိုခဏ ဤခဏသည္
ထိုဘဝ ဤဘဝလည္း ျဖစ္ေပသည္ …။

ခ်စ္ျခင္း တေဆာင္း မသစ္မီ
မုန္းျခင္း ပ်ိဳးခင္းတခု ရာသီကုန္ပါၿပီ …။

စိတ္ကူးမ်ားကို ဂေဟဆက္၍ မရပါ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ား ခ်ိတ္ဆက္ရန္ကား
ထို႔ထက္ ပိုခက္ခဲသည္သာ …။

သံသရာခရီးဆိုတာ
တရံတခါ ညည္းခ်င္းေတြ
အဖန္တရာ တီးခတ္ထားတဲ့ ဂီတလို
ညီမွ်ျခင္း တခုေပးခ်င္တယ္ …။

သင္ကာ
ႏိုဝင္ဘာ ၂၀၁၆

Leave a comment

Filed under Poem

ကဗ်ာ မၿပိဳ္င္ျခင္း …

ၾကည့္ ခိုင္းရင္ မရ
ညွိႏိႈင္း ျပင္ၾကလည္း
အသိအတိုင္း မတြင္လွလို႔
ျပည့္ဝိုင္း ျပင္ပ …

အရွိအတိုင္း ယွဥ္မရ
ပကတိ သမိုင္းတင္ၾကေတာ့ …
ကဲ … က်ဳပ္ကိုပဲ
ငတိ ႐ိုုင္းတယ္ ထင္ၾကဦးမလားဗ် …

သင္ကာ (ေရေနာက္)

(တမဒ ကဗ်ာ ဖိတ္ေခၚပြဲ ေတြ႔လို႔ ေမာင္မိုးပြင့္ (ေရၾကည္) စတိုင္လ္နဲ႔ စပ္မိပါတယ္ …

Leave a comment

Filed under Poem

“ေကာင္းရင္ မေရးနဲ႔ (သိုု႔မဟုုတ္) ရွည္ေသာ ကဗ်ာျဖစ္၍ မဖတ္ၾကပါႏွင့္”

“ေကာင္းရင္ မေရးနဲ႔ (သိုု႔မဟုုတ္) ရွည္ေသာ ကဗ်ာျဖစ္၍ မဖတ္ၾကပါႏွင့္”

မင္း … (မင္းဆိုုတာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုယ္ ေျပာတာ)
ေကာ္မရွင္နာ မင္းႀကီးနဲ႔လည္း ေတြ႔ၿပီးၿပီ …
ေဘာ့မာေလနဲ႔ ေျပာတာလည္း ၾကားၿပီးၿပီ …။
ေရွ႕က ၁၂ မ်ိဳး ဟင္းခ်ိဳထဲလည္း
ရာသီစာ ပိုးမ်ိဳးစံု ခုုန္ဆင္းၿပီးၿပီ …
ကိုုေအာင္ေက်ာ္ကလည္း အဲဒါကိုု အသားစံုအျဖစ္ က်ိဳၿပီးၿပီ …
ဟင္းအိုုးကိုု ကုုန္းအခ် …
သူ႔မ်က္စိ အတုုကပါ ဟင္းအိုုးထဲ ခုုန္ဝင္ …
အိုု … အသင္ေလာက …
ရီရတယ္ဆိုုတာတြဟာ
တကယ္ေတာ့ မရီရပါ …။
(ရီ၏ စာလံုုးေပါင္း အမွန္မွာ ရယ္ ျဖစ္သည္။)
ထုုိေန႔ ဤေန႔က မနက္ပိုုင္း ေနျဖာ
ညေနမွာ မိုုးက်
ပူျပင္းျခင္းက ကန္ထရိုုက္ရေနတယ္
လွတယ္လိုု႔ ေျပာရမွာလည္း ခက္ပါဘိ မပန္းမံႈ
တြံေတးသိန္းတန္ အငံုုစိတ္ေတြက
စပါးကိုု အနီစိုုက္ေၾကာင္း ေျပာျပၾကတယ္ …။
ေရြးေကာက္ပြဲ၏ ၿငိမ္သက္ျခင္းကိုု ေျပာပါ …
လက္သန္းမ်ား၏ သက္ေသတည္မႈကိုု လိပ္ျပာလံုၾကပါ …
လူေတြဟာ ကိုၿငိမ္းေမာင္ကိုု စိတ္နာၿပီး
မျမဝင္းကို ဝင္ကယ္ၾကတယ္ …။
ေကာင္းကင္ဟာ ဒီ့ထက္ပိုုျပာတယ္ …
ေျမျပင္ဟာ ဒီ့ထက္ ပိုုမာတယ္ …
အဲဒီ ႏွစ္ခုုၾကား ယံုုၾကည္ခ်က္ေတြက
ဆြဲ ကပ္ႏိုုင္ေလာက္ေအာင္ ခိုုင္မာေသးရဲ႕ …
ေမာ္လ္ဒိုုက္နဲ႔ ကေနဒါ
ဒီမွာ ေရႊ႕ထားတာ မဟုုတ္ဘူး …
ေမ့ထားတာေတြကေန ဖုုတ္ဖက္ခါ ထလာတာ …။
ႏွစ္ ငါးဆယ္ အိပ္မက္
အသစ္တရားေတြရဲ႕ အတိမ္အနက္ကိုု
အျဖစ္တရားေတြနဲ႔ ခ်ိန္စက္ေနပါတယ္ …။
သင္ကာ
၁၄၊ ႏိုုဝင္ဘာ၊ ၂၀၁၅

Leave a comment

Filed under Poem

Kooe Art Studio (b)

11988537_412242548973687_5414665978693894597_n

ယုဇနၿမိဳ႕ေတာ္ …
ေရညွိတက္ အခန္းမ်ား …
ေရလႊမ္းတဲ့ လမ္းေတြ …
အရက္တပုလင္း …
၁၀ သိန္းတန္ ပန္းခ်ီကားနဲ႔ ဝမ္းေရး ၁ သိန္း …
ကုလားဝဲ တံတား …
လူမသိ သူမသိ ဝိဥာဥ္လြင့္ အေရာင္ အတၱမ်ား …။

မူႀကိဳတက္မယ့္ သမီးေလးအတြက္ စကတ္တထည္ …
ေငြျဖစ္ဖို႔ အတြက္ ေဆးျပန္အုပ္လိုက္ရေသာ ပန္းခ်ီကားမ်ား …
မာနနဲ႔ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္တထုတ္ …
အေတြးအေခၚနဲ႔ ျမည္းေသာ ေဆးလိပ္တိုတထြာ …
မိုဒီဂလ်ာနီနဲ႔ ခင္ေမာင္ရင္ …။

ဝင္ခ်င္သလိုဝင္ ထြက္ခ်င္သလို ထြက္ေသာ ေနမ်ား … လမ်ား …
ေဆးမ်ားမ်ား ကြမ္းယာတယာ …
နာေရးေၾကာ္ျငာတခု …
ကိုေက်ာ္သူ မေခၚအားဘူး
ပန္းခ်ီကားေရာင္းၿပီး အသုဘခ်မလို႔ပါ …
အႏုပညာ အသီးသီးမွာ
ေသၿပီးမွ ေစ်းႀကီးတတ္တာ …
ပန္းခ်ီရဲ႕ က်ိန္စာလား …
ထမင္းတလုပ္ စုတ္တခ်က္ ဘဝမ်ား …။

အရက္တပုလင္းကို ေသမင္းထံက ဆြဲလုထားရ …
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားက မငိုႏိုင္ မရယ္ႏိုင္ …။

စသည္ျဖင့္ စသည့္ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ …
ရင္ထဲမွာ မခြဲရေသးတဲ့
ဇာတ္ညႊန္း အစိမ္းလတ္လတ္ေတြေပါ့ …

သင္ကာ

Leave a comment

Filed under Poem