Category Archives: Essay

“မုန္တိုင္းနဲ႔ ထံုထိုင္း”


“မုန္တိုင္းနဲ႔ ထံုထိုင္း”

အႏုပညာ ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုးမွာ ျမန္မာမွ မဟုတ္ဘူး … ကမာၻမွာလည္း ဒါက အနည္းနဲ႔ အမ်ား ကင္းၾကတဲ့ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး …။

ေဟာလိဝုဒ္ … ကမာၻေက်ာ္ ဆယ္လီေလာက … အႏုပညာ ေလာကမွာ Meth addicts … Coke addicts … Alcohol addicts … battled drug addicts … ေတြ စာရင္းဇယားမွ အရွည္ႀကီး … ေသလိုက္ၾကတာလည္း မနည္း … ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း သံသရာ လည္ေနတာလည္း မနည္း …။

အဲ … မုန္တိုင္းက သိပ္ျပႆနာ မရွိဘူး ေျပာလို႔ရမယ္ ထင္တယ္ … ပုလင္းရွိရင္ ၿပီးတာပဲ … မူးေန … သူမ်ားထိခိုက္ေအာင္ မရမ္းကားရင္ ၿပီးတာပဲ … အသည္းထိၿပီး ေသခါမွ ေသေပါ့ …။

ထံုထိုင္းက ျပႆနာ … အျပား … အရြက္ … အရည္ … အမႈန္႔ … ဥပေဒနဲ႔ စၿငိၿပီ …။

ပံုေသကားက် မဟုတ္ေပမယ့္ ျမင္မိသေလာက္ေတာ့ စာေပ၊ ပန္းခ်ီ သမားေတြက မုန္တိုင္းဘက္သြားတာ မ်ားတယ္ … ဓာတ္ရွင္၊ ဂီတ သမားေတြက ထံုထိုင္းဘက္ ေရာက္တာ မ်ားတယ္ …။

ကိုင္း … မုန္တိုင္းနဲ႔ ထံုထိုင္း တရား ၿပီးပါၿပီ …။

tkbm
AD 2018

Advertisements

Leave a comment

Filed under Essay

ရာဇဝတ္ေဘး

ရာဇဝတ္ေဘး ေျပးမလြတ္ တို႔ … ဥပေဒသည္ ဆိတ္ကြယ္ရာ မရွိ တို႔ … ငယ္ငယ္ကတည္းက ဒီတိုင္းျပည္မွာ အယံုအၾကည္ မရွိခဲ့ဘူး … ကိုယ္ေတြ႔ေတြမွ အမ်ားႀကီး …။

အလယ္တန္းတုန္းက ဆရာတစ္ေယာက္ ရွိတယ္ … ေပၚတင္ အေျခာက္ပဲ … ေဒါသႀကီးတယ္ … စစ္တပ္တစ္ခုက ရာထူးႀကီးႀကီးတစ္ဦးရဲ႕ သားပဲ …။

သူငယ္ငယ္က လူသတ္ဖူးတယ္ … ေနဝင္းေခတ္ေပါ့ … ဘယ္လို လြတ္ေျမာက္သြားတယ္ ဆိုတာေတာ့ မသိဘူး …။

က်ဳပ္တို႔ဆီက အင္မတန္ ႐ိုးရွင္းတဲ့ ေဒသမွာ သူက ပူပူေလာင္ေလာင္ တိုက္ပံုကို နာရီျပည့္ဝတ္ၿပီး စာသင္ေက်ာင္းရွိတဲ့ တစ္ရြာနဲ႔ တစ္ရြာအကူး ဖင္လႈပ္ေလွ်ာက္ေနေတာ့ တီးတိုးကဲ့ရဲ႕တာလည္း ရွိမေပါ့ …။

Continue reading

Leave a comment

Filed under Essay

“နာရီက သတိေပးေသာ စိတ္တစ္ခဏမ်ား”

“နာရီက သတိေပးေသာ စိတ္တစ္ခဏမ်ား”

(၁)
ပထမ ေျခဖမိုးက အေၾကာနာတာ … ေနာက္ရက္က် ေျခေခ်ာင္းကို ေရြ႕သြားတယ္ … ေနာက္ရက္က် ေျခဖဝါးတစ္ျခမ္း … အကုန္ေပ်ာက္သြားေတာ့ ေျခဖေနာင့္ လာနာေနတယ္ … ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လို ေရြ႕ၿပီးနာတယ္ဆိုတာ နားမလည္ေတာ့ဘူး …

(၂)
ၿငိမ္ေနရေတာ့ စိတ္ဓာတ္က က်ခ်င္ …

Continue reading

Leave a comment

Filed under Essay, Literature

ကိုယ္ေတြးတာ ကိုယ္ေရးတာပဲ

ေဖ့စ္ဘုတ္က အားယားေနလို႔ သံုးတာ မဟုတ္ … အလုပ္သေဘာအရကိုက သံုးေနရတာ … ။ (ဘေလာ့ဂ္ေခတ္မွာလည္း ထို႔အတူ)

မိုက္ခဲ့ မဲခဲ့တာေတြလည္း အဆံုးေပါ့ … ခုက အသက္ ၄၀ ရွိၿပီ … အသစ္ေတြက ရင္ဘတ္ထဲက မဝင္ဘဲ ေခါင္းထဲက ေျပာင္း ဝင္တယ္ … လက္သီးက ျပန္ထြက္ခ်င္တာလည္း ရွိတယ္ …။

စိတ္ကေတာ့ ဆယ္စုႏွစ္ ၄၀ ၾကာ အခ်ဥ္တည္မွ တယ္စားေကာင္းမယ္ မဟုတ္ဘူး ထင္မိတာပဲ …။ ကိုယ့္ျဖတ္သန္းမႈက ကန္႔လန္႔လား … ေခတ္ စနစ္ေပၚ ကိုယ္က ျပဳတ္က်တာလား … ဒါမွမဟုတ္ လူရည္ခြ်န္ေတြၾကား ေက်ာင္းေျပးေနက် က်ဳပ္က သူပုန္စိတ္ မေပ်ာက္တာလား …။

ခုထိ ေျပာင္းလဲလို႔ မဆံုးေသးတာကို ႀကိဳက္ပါတယ္ … ျဖစ္တည္မႈကို ရွာတုန္း …။

Continue reading

Leave a comment

Filed under Blogging, Essay

40

1390472_10201145268413699_657860910_n

ကယ္ရီေကးခ်ား – ကာႀကီး

က်ေနာ္ အသက္ ၄၀ ျပည့္ေတာ့မည္။

ဆရာ ျမသန္းတင့္၏ လမင္းကို ထရံေပါက္မွ ၾကည့္ျခင္း (ေဆာင္းပါး အသစ္မ်ားထည့္၍ ၂၀၁၄ ဒု ပံုႏွိပ္ျခင္းကို) ဖတ္ေနရင္းမွ အခု ႀကံဳေနရေသာ အၾကပ္အတည္း အခက္အခဲမ်ားကို က်ေနာ္သည္ ေျပာက္တိေျပာက္ၾကား စဥ္းစားစရာေတြ ေခါင္းထဲဝင္ဝင္လာသျဖင့္ စာအုပ္ကို ေကာင္းစြာ ဖတ္၍ မရ။ စာကို အာ႐ံုမစိုက္ႏိုင္ဟု ဆိုေကာင္း ဆိုႏိုင္သည္။

မိသားစု က်န္းမာေရး အခက္အခဲမ်ား၊ က်န္းမာေရးေနာက္တြင္ လိုက္လာသည့္ ေငြေရးေၾကးေရး၊ မိသားစု၊ တသီးတသန္႔ ကိုယ့္ဖာသာ အိပ္မက္ထားသည့္ ပညာေရး ပန္းတိုင္၊ ကိုယ့္ဝါသနာပါမႈႏွင့္ ကိုယ့္အသက္ေမြးမႈ အလုပ္ … စသည္တို႔သည္ က်ေနာ္၏ ခုတေလာ ေမ့့တတ္ေသာ ဦးေႏွာက္ကို တကန္႔စီ တံခါးေခါက္ေနၾကသည္။

ပါရဂူဘြဲ႔ ဝင္ခြင့္ရၿပီးေနာက္ တစိတ္တပိုင္းေပးမည့္ ပညာသင္ဆုႏွင့္ ပတ္သက္၍ သက္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြး၊ ကိုယ့္ဖာသာ ဆင္ျခင္ရာတြင္ ကိုယ့္ဖာသာ အျပစ္တင္ဖို႔သာ အေၾကာင္းေတြ ျမင္မိသည္။
ကိုယ့္အသက္ ၄၀ ဆို ကိုယ့္ ႏွစ္ဖက္ေသာအဖြားေတြ ဘယ္ေလာက္ျဖစ္လိမ့္မယ္ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိေသာ္လည္း ထဲထဲဝင္ဝင္ မေတြးမိ။ စဥ္းစားျခင္းႏွင့္ ေတြးေတာျခင္းသည္ ကြာသည္ဟု က်ေနာ္ ထင္သည္။

အခု ႏွစ္ဖက္ေသာ အဖြားမ်ား (အဖိုးမ်ားကား မရွိေတာ့) ေဆး႐ံုႏွင့္ ေဆးႏွင့္၊ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရမည့္ ကိစၥႏွင့္ လိုအပ္သည္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းရမႈႏွင့္ … သံသရာ ပတ္လည္ေနသည္။ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္းမာေရးသည္ ေငြႏွင့္ စက္ရသည္သာ။

က်ေနာ္သည္ ယင္း အပိုင္းအျခားကို ေသခ်ာ မတြက္မိခဲ့။ မေတြးေတာမိခဲ့။ အေဖႏွင့္ ဦးေလးျဖစ္သူကလည္း သူတို႔ မိခင္ (က်ေနာ့္ အဖြား) ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အထူးျပင္ဆင္ထားျခင္းလည္း မရွိခဲ့။ အသစ္ထူေထာင္ထားသည့္ မႏိုင္ဝန္မ်ားႏွင့္။

Continue reading

Leave a comment

Filed under Essay

အစားအေသာက္နဲ႔ က်န္းမာေရး

က်ေနာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက အစားအစာ ဇီဇာေၾကာင္တယ္ … ဟိုုဟာ မစားဘူး … ဒီဟာမစားဘူး … ဂ်ီးဂြ်တ္ မ်ားတယ္ … အိမ္ကလည္း အဲဒီအခ်ိန္က စီးပြားေရးအဆင္ေျပေတာ့ အလုိလုိက္တယ္ …

စကားမစပ္ ျမင္သား (စားဖို႔ သတ္တာကို ျမင္ရျခင္း) ကိစၥ ေျပာဦးမယ္ …

တခါက အိမ္က ဘဲသားအဝယ္လႊတ္လိုက္တာ … ဦးဘျမင့္က ဘဲကို လည္လွီး၊ ဘဲက လည္ပင္းျပတ္တြဲေလာင္းႀကီးနဲ႔ ေလွ်ာက္ေျပးေနတာ ျမင္ၿပီး ဘဲသားကိုု ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မစားေတာ့ဘူး … အိမ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ ေနာင္တရသြားတယ္ … ၾကက္ေတြ၊ ဘဲေတြ မဝယ္ခိုုင္းေတာ့ဘူး …

စစ္တပ္ဆိုေတာ့ ၾကက္ၿခံ၊ ဘဲၿခံ၊ ႏြားၿခံေတြ ရွိတယ္ေလ … ၾကာက္သားဝယ္ခ်င္ ၾကက္ၿခံသြား … သင့္ေတာ္ရာ ၾကက္တေကာင္ရွာ၊ ခ်ိန္၊ ေတာင္ပံႏွစ္ေခ်ာင္းစုကိုုင္ၿပီး လက္ဝါးေစာင္းနဲ႔ ဂြပ္ဆို ေသတာပဲ … အဲဒါေတြ ျမင္တုန္းက ဘာမွ မျဖစ္ဘူး … ဘဲသတ္တာျမင္မွ မစားေတာ့ဘူး …

သံုးခြရြာမွာေနေတာ့ ရြာသာႀကီး သားသတ္ရံုုကိုု ေန႔စဥ္ျဖတ္ရတယ္ … လိုင္းကားက ဒိုုင္နာဆိုုေတာ့ ျမင့္တယ္ … ျမင့္ေတာ့ သားသတ္ရံုုထဲ လွမ္းျမင္ရတယ္ … အသတ္ခံရမယ့္ ႏြားေတြ၊ ေဇာက္ထိုုးဆြဲထားတဲ့ အေရခြံခြာၿပီးသား ႏြာေကာင္လံုုးေတြျမင္ၿပီး အမဲသား မစားတာလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္ …

ျမင္သားနဲ႔ ပတ္သက္လိုု႔ စကားစပ္လိုု႔ ထည့္ေျပာတာပါ

ဘုန္းႀကီး ၁ ဝါသြားဝတ္လိုုက္တာမွာ အစားအစာ ဇီဇာေၾကာင္တဲ့ အက်င့္ လံုးလံုုးေပ်ာက္တယ္ … ဓုတင္ေဆာင္ၿပီး တနပ္တည္း တထိုုင္တည္း မ်က္စိမွိတ္ၿပီး လက္ေရာက္ရာ ခပ္ထည့္ၿပီး ေရာသမေမႊ စားတာကိုုး … ဇီဇာအက်င့္ လံုးလံုုး ေပ်ာက္ေရာ …

အခု ျပန္ဇီဇာေနတာ ၾကာၿပီ … အခ်ိဳ႕မႈန္႔ မသံုုးဖိုု႔ အဖြား၊ အေမအိမ္ေတြမွာ မဲဆြယ္ရတယ္ … မအဲကလည္း ခုု မသံုုးေတာ့ဘူး … တမႈန္ေတာင္ မသံုုးနဲ႔ ေျပာထားတယ္ …

အျပင္မွာ ဝယ္စားရင္ အခ်ိဳမႈန္႔ မထည့္ခိုုင္းဘူး …

အသီးအႏွံကလည္း ပိုုးသတ္ေဆးေတြ ျဖန္းဆိုျပန္ေတာ့ အစိမ္းမစားရဲျပန္ဘူး …

အခုေတာ့ အထူးဇီဇာေၾကာင္ၿပီး အစားအစာ စိတၱဇႀကီး စြဲကပ္ေနေလရဲ႕ …

ေဒါက္တာ သက္ဦးစာေတြ ဖတ္လိုက္ … ေဖ့စ္ဘုုတ္ၾကည့္လိုုက္ဆိုုေတာ့ ပိုုဆိုုးသကိုုး …

(ယမကာပါ အတုမရွိေလာက္တဲ့ဟာ ေရြးေသာက္ေန၏ … ဤကား စကားခ်ပ္)

Leave a comment

Filed under Essay

Looking back …

ဒီႏွစ္ထဲ အလႉေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုုပ္ျဖစ္ပါတယ္ … ဘုရားနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ သြားလုပ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး … က်ေနာ္လုပ္တဲ့ အလႉဆိုတာကလည္း အလႉလို႔သာ အမည္တပ္ရတာ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက ကုသိုလ္ေတာင္ ျဖစ္မယ္ မထင္ဘူး …
တခ်ိဳ႕ လႉလိုက္ ကူလိုုက္တာေတြက ကာယကံရွင္ေတြေတာင္ မသိပါဘူး … မသိေအာင္ ေပးလိုက္တာမ်ိဳး … တဆင့္ေပးလိုုက္တာမ်ိဳးပါပဲ …
-ခရီးသြားလာရင္ မနက္စာ၊ ေန႔လည္စာ သံုးေဆာင္ေနတဲ့ ရဟန္း၊ သီလရွင္၊ ေယာဂီမ်ားအတြက္ ႀကံဳႀကိဳက္ေသာအခါ ေငြရွင္းေပးလိုက္ပါတယ္ …
-ေဆးဝယ္ရင္း ႀကံဳေနတဲ့ သီလရွင္ အဖြားအိုအတြက္ လိုသေလာက္ ေဆးကိုယူ၊ က်သေလာက္ကို ရွင္းေပးလိုက္ပါတယ္ …
-ငယ္ငယ္ရြရြယ္ ရိုုးရိုုးသားသား လုုပ္စားတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားအရြယ္ ကေလးငယ္ေတြကိုု သူတိုု႔ေရာင္းတာ အားေပးရင္ မုုန္႔ဖိုး ပိုုပိုုသာသာ ေပးပါတယ္ (တခါတရံ မအဲမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ေပးခဲ့သည္ …
-ပင္ပင္ပန္းပန္း ေစ်းေရာင္းစားတဲ့ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကိုု တန္ဖိုုးရဲ႕ ၄ ဆ ၅ ဆ ေပးခဲ့ပါသည္ …
-အရက္ေဖာေဖာေနေသာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ဆိုက္ကားသမားေတြကို ပိုုက္ဆံပိုုလွ်င္ ျပန္မအမ္းခိုင္းပါ …
-ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ငဲ့ငဲ့ ေသာက္ေနေသာ တစိမ္း အရက္သမားမ်ားႏွင့္ ႀကံဳလွ်င္ ပိုုက္ဆံရွင္းေပးလိုုက္ပါသည္ …
-ေရးေဘး၊ သဘာဝေဘးတို႔ကေတာ့ အမ်ားသူငါနည္းတူေပါ့ …
႐ုတ္တရက္ ေဆးအလႉ၊ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ မုန္႔ဖိုးအကူ၊ ပန္းခ်ီကားေရာင္းရေငြနဲ႔ ေရေဘးအလႉတို႔အတြက္ကေတာ့ ပီတီအျဖစ္ရဆံုးပါ …
အဲဒီေတာ့ ဒီကုသိုုလ္ေတြ၊ အကုုသိုုလ္ေတြကို ဒီႏွစ္အကုုန္မွာ ယူခ်င္ယူ မယူခ်င္လည္း ေနၾကပါကုုန္ ေဖ့စ္ဘုုတ္ ပရိသတ္အေပါင္းတို႔ …

သင္ကာ၊ ဒီဇင္ဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၅

*******************

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ကုန္ၿပီး ၂၀၁၆ သို႔ ကူးေျပာင္းေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ အယ္ဒီတာမင္းျဖစ္တဲ့ ကသင္ကာ Ko Thinker ကေတာ့ ဂ်ာနယ္မွာႏွစ္ခ်ဳပ္သတင္းလုပ္ေနရတာမို႔ ဒီလေတာ့ အိမ္ျပန္မလာဘူးဟု ညကဖုန္းထဲမွာ အမွာေတာ္ပါး၏။ မတပ္ႏိုင္ေပ မလာေတာ့လည္း ကားခသက္သာတယ္ဟု ရေသ့စိတ္ေျဖေတြရ၏ (သူလာပါက အလုပ္ရႈပ္တယ္ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ကားလက္မွတ္ကို ဂိတ္မွာသြားမျဖတ္ခ်င္ဘဲ အသြားအျပန္ ကားခက ဒီကပဲ ေပးရတာကိုး) သူလည္း ဂ်ာနယ္အတြက္ ႏွစ္ခ်ဳပ္လုပ္တယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္လည္း မိသားစု၂ေယာက္သာ ရွိေသးတဲ့ ကိုယ့္မိသားစုရဲ႕ တႏွစ္ပတ္လံုးအတြက္ ႏွစ္ခ်ဳပ္လုပ္ၾကည့္လုိက္ပါသည္။
ပညာေရး
ကိုယ့္အတြက္ ပညာေရးကေတာ့ ဦးစားေပး အေျခအေနကေန ေလ်ာ့မသြားေသးေပ။ ပညာနဲ႔ အသက္ေမြးေနရတာကိုး။ စာေတြပိုဖတ္ျဖစ္တယ္။ စာအုပ္စင္မွာ သူ႔မွာေရာ ကိုယ့္မွာေရာ စာအုပ္ေတြ ပုိၿပီးျပည့္လာတယ္။ သူကေတာ့ ပညာေတာ္သင္ဆုေတြ ေလ်ာက္ထားေပမဲ့ လြဲေနေသးတဲ့ အေျခအေနမွာရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပညာသင္ေလ်ာက္တိုင္း Thesis Idea ေတြေရးျဖစ္ေနတာေတြက အျမတ္ပဲလို႔ အားေပးျဖစ္တယ္။ ေနာက္ထပ္လည္း ဘယ္ႏိုင္ငံကျဖစ္ျဖစ္ ပညာေတာ္သင္ဆုေတြ ေလ်ာက္ဖို႔ အားေပးျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ Thesis က်မ္းအတြက္ အရင္ႏွစ္ကထက္ ပိုမိုအားထုတ္ျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းမွာ ကိုယ္က စာျပန္သင္ဖို႔အတြက္ အျပင္စာေတြ အထူးသျဖင့္ အိနၵိယအေတြးအေခၚနဲ႔ တရုတ္အေတြးအေခၚ ပတ္သက္တာေတြ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ Ethics နဲ႔ Political Thought တခ်ိဳ႕တေလ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ဒီႏွစ္မွာ တကၠသိုလ္မွာ သုေတသနစာတမ္း ၁ေစာင္ ဖတ္ၾကားတင္သြင္းျဖစ္တယ္။ Ethicsနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ေဆာင္းပါး၁ပုဒ္ေရးျဖစ္တယ္။ ျပင္ပေဆာင္းပါးေတြ ဝတၱဳေတြေရးျဖစ္ေပမဲ့ ဘာသာရပ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ေရးျဖစ္တာ ဒုတိယအႀကိမ္ပါ။ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ေဆာင္းပါးေတြေရးဖို႔ ပိုမိုအားထုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရမယ္ဆိုတဲ့ အသိပိုမိုျဖစ္ထြန္းရတယ္။
က်မ္းမာေရး
၂ေယာက္စလံုး ဒီႏွစ္မွာ အႀကီးအက်ယ္ နာမက်မ္း ျဖစ္တာမ်ိဳးေတာ့ မရွိခဲ့တာဝမ္းသာမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ေမေမနဲ႔ ေမာင္ေလးအတြက္ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္ပူရမဲ့ က်မ္းမာေရးအေျခရွိခဲ့တယ္။
စီးပြားေရး
၂ေယာက္စလံုး ပံုမွန္ဝင္ေငြရွိတဲ့သူေတြ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အေထြအထူး အက်ိဳးအျမတ္ရွိတဲ့ လုပ္ငန္းေတြေတာ့ မျဖစ္ထြန္းခဲ့ဘူး။ သူကေတာ့ ပန္းခ်ီျပပြဲအေနနဲ႔ (၅) ပြဲခန္႔ျပသခဲ့ရၿပီး ပန္းခ်ီကား ၂ကားတိတိေရာင္းခဲ့ရၿပီး အပိုဝင္ေငြရခဲ့တယ္။ ကိုယ္လည္း ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္ စာေရးတာနဲ႔ အျပင္စာသင္မႈေတြကေန အပိုဝင္ေငြရခဲ့ပါေသးတယ္။ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ဖို႔ သူ႔မွာ ဆနၵရွိေနေသာ္လည္း ဒီႏွစ္မွာေတာ့ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္ေသးဘူး။
ဘာသာေရးႏွင့္ အလႉဒါန
ဒီႏွစ္ထဲမွာ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရား၊ အင္းေလးေဖာင္ေတာ္ဦး၊ ေရႊတိဂံုဘုရား၊ ပဲခူးေရႊေမာ္ေဓာဘုရားေတြ ၂ေယာက္အတူဖူးျဖစ္တယ္။ မွတ္တမ္းတင္မထားျဖစ္တဲ့ အလႉေတြလည္း မၾကာခနဆိုသလို လုပ္ျဖစ္တယ္။ မွတ္တမ္းတင္ထားတာေရာ မတင္တာေရာ ႏွစ္ဦးသေဘာတူလႉျဖစ္တာေရာ ကိုယ္ဟာကို သီးသန္႔လႉတာေတြေရာ လႉျဖစ္ၾကတယ္။ ၾကည္ႏူးမႈ အျဖစ္ဆံုး အလႈေတြကေတာ့ ေရေဘးအလႈ၊ NLD ေအာင္ႏိုင္ေရးအလႈ၊ မိသားစု ကထိန္အလႈ၊ စတာေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။
အေထြေထြ
ႏွစ္ေယာက္သား အတူေနခ်ိန္နည္းလို႔လားမသိ ရန္ေတာ့ မျဖစ္ၾကေသးဘူး 😜။ ဖုန္းေဘလ္ကေတာ့ အေတာ္ကုန္တဲ့ႏွစ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။ လူဦးေရတိုးပြားမႈလည္း မရွိေသးတဲ့ႏွစ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ရသလို ခရီးသြားမႈ မ်ားတဲ့ႏွစ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
နိဂံုးခ်ဳပ္
နိဂံုးခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ၂၀၁၅ခုႏွစ္ဟာ အေထြေထြအရေတာ့ ေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ႏွစ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။

နႏၵာဘုန္းျမင့္၊ ဒီဇင္ဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၅

Leave a comment

Filed under Essay