အမည္မရွိ (စက္တင္ဘာ) ၂

ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဇာတိသညာပါပဲ …
ျပန္ထြက္ခြာေတာ့ ေလးလံတယ္ …
ကိုယ္နဲ႔ မင္းနဲ႔ အမိႈက္ပံုပဲ မဟုတ္လား …။

ငိုေၾကြးရဖို႔
နာရီလက္တံေတြ အမိန္႔ခ်တာ ေစာင့္ဆိုင္း
ကဲ … ဘယ္ေလာက္ ရိုင္းပ်သလဲ …။

ေဟာင္းျခင္း ေဆြးျခင္းမ်ားမွာ
အခ်ိန္ကာလက စရန္သတ္ၿပီးသား
ထြက္မသြားခင္
ေျခမြဖို႔ ရေၾကးလား …။

ကိုယ္မရွိ … မင္းမရွိ
ပန္းပိေတာက္ မရွိ
ငါ တေယာက္တိတိပဲ လြမ္းလွတယ္ …
ကဲ … ဒါ့ထက္ တိက်တဲ့ အဇၥ်တၱ ရွိ႐ိုးလား …။

သင္ကာ
(….)

Advertisements

Leave a comment

Filed under Poem

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s