ၾသဂုတ္ ၂

ငိုဖို႔ တမ္းတဖူးတယ္
ကိုယ္က ထိရွဖို႔ မလို …။

ေပးထားဖူးတဲ့ ကဗ်ာ
ဒါဟာ … နံရိုးတေခ်ာင္းစာ နက္တဲ့ …
ၿငိသဲ့သဲ့ စကားသံဝါ
သူသူငါငါ ေရာက္ခ်လာတယ္ …။

ကိုယ့္ဖာသာ စိုက္ပ်ိဳးမႈ
ခံစားခ်က္ေတြ စုၿပီး
သူ႔ေပါင္ေပၚ အိပ္ေနတုန္းေပါ့
ေၾကာ့ေၾကာ့ေလး လွပမူမွာ …
ကိုယ္ရယ္ … မ ရယ္ … ျမက္ခင္းရယ္ …။
ဒီကမာၻရယ္ကို အသက္သြင္းမလုိ႔ …။

သင္ကာ

Advertisements

Leave a comment

Filed under Poem

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s