ပဥၥလက္ကၾကိဳးနဲ႔ ေမွာ္ေရာင္ဆိုးထားတဲ့ ကဗ်ာ

ကၾကိဳးဖြဲ႕ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔

ေဒါင္းတစ္ေကာင္ရဲ့ အိပ္မက္မွာ

ညင္သာစြာတည္ျဖစ္တဲ့

သာယာျခင္း ျပည္သစ္ပံုရိပ္ေတြ…


ကကြက္ေတြ ဆံုးေပ်ာက္

လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ျဖစ္တည္မႈအလြဲမ်ားမွာ

သစ္လြင္တဲ့ အျခားစာမ်က္ႏွာတစ္ဖက္ရွိတယ္…


ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ့

ဆိုးဆိုးေပေပ အေတြး၀ိဥာဥ္တစ္ခုပါ

ေလးနက္မႈေတြနဲ႔အတူ ေအးေဆးမႈေတြလည္း ေရာစြက္ထားပါရဲ့….


ေကာင္းကင္ကို ကိုင္ဆုပ္မယ့္လက္နဲ႔

ကင္ဆာတစ္ခုလို ေလာင္ကြ်မ္းမယ့္စိတ္ကူးၾကားမွာ

ကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ အနမ္းတစ္ခုေတာ့ သိမ္းခဲ့မယ္…


ေကာင္းမြန္ျခင္းေတြ သယ္ေဆာင္ခဲ့ပါ

ေအာင္ျမင္မႈေတြကို မင္းေျခြယူဖို႔ ထားခဲ့တယ္…


ေက်ာ္ၾကားမႈေတြနဲ႔ ယစ္မူးတတ္တဲ့ဘ၀ဇာတ္ခံုမွာ

ခိုင္မာေနတဲ့ စိတ္တစ္စံုလည္း အတူရပ္ေနရမယ္…

All Together on A Planet ေပါ့…


ပိုေကာင္းမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းလ်လ်အတြက္

မနက္ျဖန္တစ္ခဏေတာ့ ရပါရေစဦး…


`စပ္မိစပ္ရာေတြကို ေရာက္တတ္ရာရာေတြးတဲ့အခါ

လုလုျပီး နင္နဲ႔စားခဲ့တဲ့ မုန္႔အရသာ

ပင့္ခ္ဂိုးလ္ေရာင္အတိတ္မွာ က်န္ခဲ့တာသတိရ

မုတ္သုန္ေလ နဲ႔အတူတစ္ပတ္ေက်ာ့ခဲ့ျပီ…

ေမွာ္ဆရာမဟုတ္တဲ့

ပုထုဇဥ္ ကိုယ္လိုလူအတြက္

သုညနီးနီးက်ဆံုးခဲ့ေပမယ့္

Trash ထဲ ထည့္ပစ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး

ဘ၀သစ္ကို ျပန္စဖို႔…´


ခြန္အားေတြ မွ်ပါရေစ

ျမအဆင္းလို လွျခင္းအသေရေတြနဲ႔

လွိဳင္ေစ လႊမ္းေစ သာယာေစ…

ေရခဲျပင္မွာ ေအးစက္မႈေတြ ေပြ႕ဖက္ေနသလား

ပန္းတစ္ပြင့္အတြက္ေတာ့ အသက္ဆက္ခြင့္ရွိရမယ္…

 

ခ်ိဳျမိန္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ အတိတ္မွာ မက်န္ရစ္ဘူး

ငယ္ေသးတဲ့အေတြးမွာ လတ္ဆတ္ျခင္းေတြနဲ႔

ဦးဦးဖ်ားဖ်ားၾကည္ႏူးမွတ္တမ္းထဲမွာ…


Chaos ေထြျပားေလ်ာ့လ်ဲမႈေတြမွာ

ကဗ်ာနဲ႔ ရွင္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကေတာ့

ခ်စ္သူေပးတဲ့ ရွင္သန္ခြင့္နဲ႔ေပါ့…


ဂ်စ္တစ္တစ္နဲ႔ ေလာကကို ခါးေစာင္းတင္ခ်င္

တူးတူးခါးခါးေတြနဲ႔ အတိတ္က မခ်ိဳခဲ့ပဲေလ…

အပိုင္းအစေတြနဲ႔ပဲ ဘ၀တစ္ခုဖြဲ႔ခဲ့တယ္…


ညေလးရဲ့ ဆိတ္ျငိမ္မႈမွာ အသက္၀င္ဖူးတဲ့

အိပ္မက္သဲ့သဲ့ ၀ိဥာဥ္တစ္စပါပဲ

မက္ဖူးတာကို ေခါက္သိမ္းထားခဲ့တယ္

ဒိုင္ယာရီဆိုေပမယ့္ စကားလံုးေတြနဲ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး…


စင္ေပၚေရာက္မွလည္း မီးစင္ၾကည့္ကဖူးတယ္

ယမႈေတြနဲ႔လည္း အႏိုင္ရဘူးတယ္

ရိုေသမႈအျပန္အလွန္နဲ႔ အရာရာေက်ာ္ျဖတ္ဖို႔ပါပဲ…


စိုးမိုးထားျခင္းရဲ့ေနာက္ကြယ္မွာ

ထက္ျမက္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ တြဲလ်က္ပါကြယ္..


ေဆာင္းညရဲ့ အစိမ္းသက္သက္ေတြထဲမွာ

ယြန္းသြားတဲ့ ေန႔ရက္ေတြကို ျပန္ဆယ္တဲ့အခါ

လည္း မသာႏိုင္ဘူး…


ပန္းေတြေ၀တဲ့ဘ၀ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ဘူး..

ေညာင္းတဲ့ မဂၤလာေတြနဲ႔လည္း တခ်ိန္လံုးမျပည့္ခဲ့ဘူး

ေရတြက္ေနဆဲ ေန႔ညေတြမွာ

စိန္တစ္ပြင့္လို မာေက်ာမႈအလွေတြနဲ႔

ရႈံးမနိမ့္ခဲ့ဘူး

ငိုမရယ္ခဲ့ဘူး…


ပီျပင္မႈနဲ႔ ၀ိုးတ၀ါးေတြအၾကားမွာ

ေကသရာလိုလည္း ရဲရင့္ခဲ့တယ္…


ျပည့္ေအာင္ျဖည့္ဖို႔မလြယ္တဲ့ ဘ၀မွာ

စံုေအာင္ေတာ့ စြန္႔စားခဲ့ပါျပီ

ေလးနက္မႈတစ္စံုတရာကို ရွာေဖြရင္းနဲ႔…


ဘာေတြမွ ရွင္းမျပနဲ႔ေတာ့

ညာေနတာမဟုတ္မွန္း သိခဲ့ျပီးသား

ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ရွင္သန္ခြင့္ေပးေစခ်င္တာက

မိုေမာက္ျခင္းမပါတဲ့ မာနအသင့္အတင့္တစ္ခုပါ..


မာန္ေတြမွ တင္းမထားရင္းလည္း

လွိဳင္းျပင္းရိုက္ေတြဟာ

ငယ္ရြယ္တဲ့အခါမွာ ဒဏ္ျဖစ္က်န္ခဲ့မယ္…


Biggest ပြဲၾကီးပြဲေကာင္းတဲ့လား

သူူမ်ားေတြလို လိုက္မေယာင္ခ်င္ဘူး

Let it Be ေနပါေစေတာ့….


ေလွ်ာ႔မတင္းတဲ့ ဇြဲခတ္မႈမ်ိဳးနဲ႔

ေသာ္ဓရာအလြမ္းလိုလည္း ဖြဲ႔မေနခ်င္သူမို႔

မင္းမူေနတဲ့ အႏုတ္လကၡာဏာ တြန္းကန္အားေတြကို

ေအးေဆးတဲ့ ခံႏိုင္ရည္ေတြနဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တယ္…


မိုးျပာေရာင္ ကမၺလာအၾကည္သားမွာ

အိပ္မက္မ်ား တယုတယစိုက္ပိ်ဳးထား

ေမပ်ိဳမွတပါး အျခားသူမျဖစ္ႏိုင္…


ရန္လိုျခင္းေတြ ကင္းတဲ့ ကမာၻမို႔

ေအာင္ျမင္မႈေတြ လိုခ်င္သေလာက္ထုပ္ပိုးယူသြားၾကပါ…


ေျပာပါရေစ

ေရႊအဆင္း စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ

ဂ်မ္းျဖစ္ျပီး ရပ္သြားတဲ့အထိ…


ရႊန္းပတဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြနဲ႔ပါ

မီတာျပသလို တက္ရိပ္က်ရိပ္ေတြရွိသည့္တိုင္

စံုစီနဖာ အေသခ်ာျပဌာန္းမထားေပမယ့္

စာမ်က္ႏွာကေတာ့ လွပေနလိမ့္မယ္…


ေလးနက္ျခင္းေတြနဲ႔ တြယ္တာခဲ့တာပါ

ေမွ်ာ္လင့္တာေတြ ျဖစ္ပ်က္ေနသမွ်

ကမာၻဟာ အသက္၀င္ေနဦးမယ္…

Virtual World ေလးပဲ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရေစဦးေတာ့

ဘုရင္မနဲ႔ ထီးျပိဳင္နန္းျပိဳင္မရွိဘူးေလ…


လင္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အတိတ္ရဲ့ အရိပ္ေတြထဲမွာ

ဦးေခါင္းဟာ ခ်ာခ်ာလည္ခဲ့ဖူးျပီ

အာကာသထဲမွာ တစ္ေနရာရပ္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္း

ဆင္ေျခဆင္လက္တထမ္းတပိုးနဲ႔

နယ္ျခားရဲ့ စည္းတစ္ဖက္ကို မလြန္ေျမာက္ခဲ့သူပါ…


လင္းထိန္ေနဖို႔ အျမဲအသင့္မျဖစ္သင့္တိုင္

လက္ကနဲေသာ တဖ်တ္ဖ်တ္ေတာက္ပမႈမ်ိဳးနဲ႔

ၾကယ္တစ္စင္းရဲ့ ပါ၀င္ထြန္းလင္းျခင္းလို

စင္ၾကယ္္တဲ့ ျဖစ္တည္မႈအေနနဲ႔ ရွိပါရေစ…


လြမ္းေနတဲ့ တိတ္ဆိတ္နာရီေတြမွာ

ေစသူမဲ့ လႊင့္ေမ်ာေနခဲ့ဖူးတယ္…


မင္းကိုလြမ္းျပီး တျဖည္းျဖည္းေၾကြက်ေအာင္

`တ´ ေစ တဲ့ အနမ္းေတြနဲ႔ အမိန္႔ေပးခဲ့ျပီပဲ…


ကႏၱဥာဏ္ေတြနဲ႔ စီမံတဲ့

ကစားမယ့္ လွည့္ကြက္တစ္ခုမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး

ါ၀င္ေပါင္းစပ္ခဲ့တဲ့ စိတ္ကူးအလ်ဥ္တစ္ခုပါ…


သင္ဟာ ဒီစကားလံုးေတြကို ပယ္ဖ်က္ခြင့္ရွိပါတယ္

ကာရန္အဖြဲ႔ေတြကို ခါးသက္တယ္လို႔မ်ား ထင္ရင္ေပါ့…

လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ စကားလံုးေတြ ခ်ပစ္ခဲ့ပါ

ေတြးေတာျခင္းကမာၻမွာ နယ္စပ္ဆိုတာမရွိဘူး….


ဟန္တစ္ခု ထိုးထြက္လာဖို႔

သစ္ခ်င္မွသစ္ေပမယ့္

ျငိမ္သက္စာလံုးေတြနဲ႔ ထုဆစ္ခဲ့တာမို႔ပါ…


သင္ကာ

(07: 05 pm, 18 Feb, 2008)

Advertisements

Leave a comment

Filed under Art

0 responses to “ပဥၥလက္ကၾကိဳးနဲ႔ ေမွာ္ေရာင္ဆိုးထားတဲ့ ကဗ်ာ

  1. ကိုသင္ကာေရးတဲ့ ထူးထူးဆန္းဆန္းကဗ်ာေတြ လာဖတ္သြားတယ္ဗ်ိဳ႔။

  2. ေကာင္းပါတယ္ ခင္ဗ်ာ … 😀

  3. ကဗ်ာ အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ စိတ္ကူးဆန္းလွခ်ည္လားဗ်။ ကဗ်ာေတြ ေရးပါဦးဗ်ာ။

  4. “ဟား ဟား ဟား“ ဟု သံုးၾကိမ္ သံုးခါ ရယ္သြမ္းသြားသည္။

  5. ပန္းေတြေ၀တဲ့ဘ၀ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ဘူး..

    ခေညာင္းတဲ့ မဂၤလာေတြနဲ႔လည္း တခ်ိန္လံုးမျပည့္ခဲ့ဘူး

    ေရတြက္ေနဆဲ ေန႔ညေတြမွာ

    စိန္တစ္ပြင့္လို မာေက်ာမႈအလွေတြနဲ႔

    မရႈံးမနိမ့္ခဲ့ဘူး

    မငိုမရယ္ခဲ့ဘူး…

    အားပါး ေရလည္လန္းတယ္ ကိုဘုန္းကေတာ့မိုက္တယ္

  6. သင္၏ အေတြးေတြကို ရွင္းလိုက္စမ္းပါ။
    ကာေနတဲ့ ဒီ ျမက္ရိုင္းေတာတဆံုး
    ေနျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူေနတဲ့ လြင္ျပင္ တခုရွိတယ္။
    ေကာင္းမြန္ေသာ လမ္းတခုေတာ့ ဟုတ္မယ္မထင္။
    လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ငါတို႔ ခရီးဆက္ဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္။

  7. ကိုေရာက္လာခဲ့ေတာ့
    သင္ဧည့္ခံထားခဲ့တဲ့
    ကာရံလွလွေလးေတြကို
    မိုက္မိုက္မူးမူးဖတ္သြားၿပီး
    တယ္ခင္းထားတာမွန္သမွ်ကိုလည္း
    ဗ်ာပါဒမရွိစားသံုးသြားခဲ့ေလ၏။

  8. သင့္ျမတ္တဲ့ ေရးစပ္မႈပါပဲ…
    ကာရန္ေတြ လွပခဲ့ပါေပ့..
    လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေတြးရင္း..
    ရဲရဲရင့္ရင့္ေရးတဲ့သူေရ..
    အားေပးခဲ့တယ္ ေအာင္လံထူေစ

  9. ကုိသင္ကာေရ..

    ျပည့္ေအာင္ျဖည့္ဖို႔မလြယ္တဲ့ ဘ၀မွာ

    စံုေအာင္ေတာ့ စြန္႔စားခဲ့ပါျပီ

    ေလးနက္မႈတစ္စံုတရာကို ရွာေဖြရင္းနဲ႔…
    စိတ္ကူးေလးရယ္.. ပုံေဖာ္ထားတာရယ္..
    အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ…
    ကုိသင္ကာေျပာသလုိ က်ေနာ္ရွာေဖြတုန္းပါ..
    က်ေနာ္က နာမည္ပဲ ျပည့္စုံတာေလ.. ..
    မနက္ျဖန္တုိင္းမွာ နံနက္ခင္းေလးလုိ လွပႏုိင္ပါေစဗ်ာ..

  10. ကိုယ္တိုင္ေရးတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွာ
    သင့္ကိုသာ ရည္စူး
    ကာဆီးမႈေတြကို တြန္းလွန္ေတာ့
    ေပ်ာ္ေတာ့မယ့္ ေရခဲျပင္တစ္ခုက
    ရႊင္လန္းစြာ ကခုန္ေနသည္။
    ပါ၀င္ခြင့္ရတာကို ၾကည္ႏူးရင္း
    ေစတဖန္ သက္တဆံုး ဂုဏ္ယူေနမယ္တဲ့။

  11. ပင့္ဂိုလ္းေရာင္ အတိတ္ေတြ ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ား ပါလိမ့္
    ကိုေက်ာ္ေဇယ် လည္း ေရးလို႔ ဟိုေန႔ကပဲ သြားဖတ္ျပီးျပီ
    ေဟာ ခု ကိုသင္ကာ ေရးျပန္ျပီ
    ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြ ေတြးတတ္ၾကတယ္

  12. ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္တဲ့ အိုင္ဒီယာမ်ိဳးပဲဗ်။ အရမ္းအရမ္းကို ေလးစားပါတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခ်ိန္ရရင္ တစ္ပုဒ္ေရးမယ္ဗ်ာ။

    (သင္)လုပ္သမွ်
    (ကာ)ရံဆန္းေတြ
    (ေတာ္)ရိေရာ္ရိ
    (သည္)လူမျမင္။

  13. Virtual World ေလးပဲ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရေစဦးေတာ့

    ဘုရင္မနဲ႔ ထီးျပိဳင္နန္းျပိဳင္မရွိဘူးေလ…/
    ဟား….လွတယ္ဗ်ိဳ့…ေက်းဇူး..။

  14. ေရးတတ္တယ္။ ေတာ္တယ္ ကုိthinker ေရ။ စံုသြားတာပဲ။

  15. ကိုသင္ကာ .. ေရးထားတာ အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ.. ေရးလည္းေရးတတ္ အေတြးလည္းစံုေတာ႔ အကုန္ပါသြားေအာင္ကိုေရးတတ္တာပဲဗ်… အဆင္ေျပပါေစဗ်ာ..

  16. ကုိ သင္ကာေရ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။။ေက်းဇူးဗ်ာ ..နက္မေကာင္းတာရယ္။စီေဘာက္က
    ဘာေတြ အယ္ရာေနမွန္းမသိလုိ ့ကဗ်ာေလးကုိ မေတြ ့လုိက္ရဘူး အခုမွ ေတြ့ရတယ္
    ေတာ္ေတာ္ေလး စုံေနတာပဲေနာ္ ..ကုိသင္ကာ အဆင္ေျပာပါေစ .ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ

  17. ဆန္းသစ္ေအာင္ အားထုတ္ထားတာပဲ…လွတယ္..ကဗ်ာေလးက..အေတြးေလးလည္း
    ဆန္းတယ္

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s